pinguesco
pinguesco, to grow fat, be fattened
pinguesco, ĕre, v. inch. n. [pinguis], to become or grow fat.
- I Lit.: emaciatum armentum medicā (herbā) pinguescit, Col. 2, 11, 2: attilus (piscis) in Pado inertiā pinguescens, Plin. 9, 15, 17, § 44; 18, 14, 36, § 134: frumenta pinguescunt, id. 17, 2, 2, § 15: campos sanguine, grow fertile, Verg. G. 1, 492.—
- II Transf.
- A To grow fat, rich, or oily: vinum Maroneum vetustate pinguescit, Plin. 14, 4, 6, § 54: nuces juglandes, id. 19, 5, 30, § 95.—
- B To become shining, like fat: achates politurā pinguescit, Plin. 37, 10, 65, § 177.—
- C To aspirate in speaking: Aeolenses Graeci, in quibusdam dictionibus, ut pinguescant, digamma apponunt ut pro Elena dicunt Velena, Serg. p. 1827 P.—
- III Poet., to increase, grow more violent: flammae pinguescunt, Sil. 7, 354.
pinguēsco, ere (pinguis), fett werden, I) eig.: pinguescit armentum, Colum., frumentum, Plin., campus sanguine, Verg.: Aegyptus non alio genere aquarum solita pinguescere (befruchtet zu werden), quam quas ipsa devexerat, Plin. pan. – II) übtr.: A) fettölig werden, pinguescunt nuces, Plin., vina, Plin. – B) zunehmen, stärker werden, flammae pinguescunt, Sil. 7, 354. – C) in der Aussprache aspirieren, Serg. 476, 16 K. – Nbf. pinguīsco, Ven. Fort. carm. 5, 3, 25 codd. optt.
pinguēscō, (13) ĕre (pinguis), intr., ¶ 1 sʼengraisser, devenir gras : Col. Rust. 2, 11, 2 ; Plin. 9, 44 || [en parl. de la terre, des végétaux] : Virg. G. 1, 492 ; Plin. 17, 15 ¶ 2 devenir gras, huileux : Plin. 14, 54 || [fig.] devenir aspiré, sʼaspirer [en t. de gramm.] : Serg. Litt. 476, 16 || croître en violence, augmenter : Sil. 7, 354.
pinguēscō —, —, ere, inch.
- pinguis, to grow fat, be fattened: pinguescere corpore corpus, O.: campos sanguine, be enriched, V.