pinguefacio
pinguĕfăcĭo, fēci, factum, 3, v. a. [pinguis-facio],
- to make fat, to fatten (post-Aug.), Plin. 16, 44, 93, § 246: pinguefactus est, Tert. adv. Psych. 6.
pinguefacio, fēcī, factum, ere, Passiv pinguefīo, factus sum, fierī (pinguis und facio), I) fett machen, Plin. 16, 246. Tert. adv. psych. 6. – II) übtr., in der Aussprache breit machen, V littera iuncta verbum pinguefacit, Pompeii comment. 105, 16 K. (Keil getrennt pingue facit).
pinguĕfăcĭō, fēcī, factum, ĕre, tr., engraisser : Plin. 16, 246.