pinguamen
pinguāmen, ĭnis, n. [pinguis],
- fat, Cypr. adv. Jud. 1, 16; cf. pinguamen, λίπος, Gloss. Gr. Lat.
pinguāmen, inis, n., das Fett, die Fettigkeit, Cypr. adv. Iud. 1, 16. Augustin. serm. 135, 1 u. 2 Mai u.a. Eccl. Vgl. Gloss. II, 361, 34 ›pinguamen, λίπος‹.
anser ut assetur mox igni prestituetur / vas supponatur pinguamen ut accipiatur / istud pinguamen dat gutte cuique juvamen
pinguāmĕn, ĭnis, n. (pinguis), graisse : Cypr. Testim. 1, 16.