plausibilis
plausibilis, praiseworthy, deserving applause
plausĭbĭlis, e, adj. [plaudo],
- deserving applause, praiseworthy, acceptable, pleasing (class.): censorium nomen (with populare), Cic. Div. in Caecil. 3, 8: oratio, Sen. Ep. 5, 9: locus, Quint. 4, 3, 1.—Hence, adv.: plau-sĭbĭlĭter, with applause (post-class.): ingenium plausibilius manifestare, with more applause, Sid. Ep. 8, 10.
plausibilis, e (plaudo), Beifall verdienend, auf Beifall berechnet, einleuchtend, Cic. u.a.: Compar., quae plausibiliora arbitrantur, Ambros. de off. 1, 44, 218.
~e nuntium allatum est
illa non segnis gestibus inpudicis motibus inverecundis, ~em psaltriam agit
Sanctum ‥ Spiritum columbina spetie ‥ super memoriam beati Odonis ~i volatu sedisse
~is, res favores [l. favoris ]
plausĭbĭlis, (15) e (plaudo), digne dʼêtre approuvé ou applaudi, louable : Cic. Cæcil. 8 ; Tusc. 3, 51 ; Sen. Ep. 5, 9 || -ĭor Ambr. Off. 1, 44, 218.
plausibilis e, adj.
- plaudo, praiseworthy, deserving applause: censorium nomen.