plurativus
Could not find plurativum in Logeion dictionaries.
plurativum Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter genitive plural, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: masculine genitive plural, Adjective: masculine accusative singular of plurativus
plūrātīvus, a, um, adj. [plus],
- plural, gram. t. t. (post-class.): plurativus numerus, Gell. 19, 8, 4.—Subst.: plūrātīvum, i, n., the plural number, the plural (post-class.): mei interrogandi casus est, et ab eo declinatur, quod est ego. Hujus deinde plurativum est nos, Gell. 20, 6, 8.
plūrātīvus, a, um (plus), zum Plural gehörig, als gramm. t. t., numerus, der Plural, Gell. u. Arnob. – subst., plūrātīvum, ī, n., der Plural, Gell. 20, 6, 8.
plūrātīvus, a, um, c. pluralis : plurativo numero Gell. 19, 8, 4, au pluriel || subst. n. , le pluriel : Gell. 20, 6, 8.