porrigo
porrigo, to stretch out, spread out, put forth, reach out, extend
porrigo2, scurf, dandruff
BWL
he increased the extent of his lines
to offer the right hand to someone
Frieze-Dennison Vergil
Could not find porrecturus in Logeion dictionaries.
porrecturus Verb: future active participle masculine nominative singular of porrigo
- I Lit.
- A In gen.: jam dudum, si des, porrexi manum, Plaut. Ps. 4, 7, 49 (1151): animal membra porrigit, contrahit, Cic. Div. 1, 53, 120: manum ad tradendam pyxidem, id. Cael. 26, 63: crus, Liv. 8, 8: caelo bracchia, Ov. M. 1, 767: aciem latius, Sall. J. 52, 6.— Pass., to stretch or spread one's self out, to be stretched out, extended: (Tityos) per tota novem cui jugera corpus Porrigitur, extends, Verg. A. 6. 596: porrectus somno, Stat. Ach. 2, 75: serpens in longam porrigi alvum, Ov. M. 4, 574; cf.: serpens centum porrectus in ulnas, Sil. 6, 153; Trogus ap. Plin. 11, 52, 114, § 275.—So freq. of localities, to stretch out, extend, to lie (mostly post-Aug.): cubiculum porrigitur in solem, Plin. Ep. 2, 17, 23: cujus (loci) pars colles erant, pars in planitiem porrigebatur, Tac. A. 13, 38: Creta inter ortum occasumque porrigitur, Plin. 4, 12, 20, § 58; Just. 42, 2. —
- B In partic.
- 1 To lay at full length, to stretch on the ground (rare): in plenos resolutum carmine somnos, Exanimi similem, stratis porrexit in herbis, Ov. M. 7, 254: utrumque ab equis ingenti porrigit arvo, Val. Fl. 6, 553: in spatium ingens ruentem porrexit hostem, Liv. 7, 10 fin.; Mart. Spect. 15.—
- 2 To hold forth, reach out, to offer, present: dexteram alicui, Cic. Deiot. 3, 8: dextram, Plin. 11, 45, 103, § 250: bona alicui, Cic. N. D. 3, 34, 84; cf.: munera, Ov. M. 8, 95: pocula, Hor. Ep. 1, 18, 92: gladium alicui ad occidendum hominem, Cic. Mil. 3, 9; Ov. P. 3, 1, 13: manum sani medicis porrigunt, Sen. Tranq. 2, 1.—Prov.: maritali porrigere ora capistro, to present his head to the marriage halter, Juv. 6, 43.—
- 3 Porrigere manum, in voting, to put forth or hold up the hand, Cic. Fl. 6, 15.—Hence, transf., i. q. to express one's assent or approval: quare si tu quoque huic sententiae manum porrigis, Symm. Ep. 7, 15.—
- II Trop.
- A To protract, prolong (syn. prolato): iter, Ap. Met. 2, 14, 20; 6, 3, 8; so of the quantity of a syllable: syllabam, Quint. 1, 6, 32; cf.: ut aliquis impetum morbi trahendo effugiat, porrigaturque in id tempus, etc., i.e. be kept alive, supported, Cels. 2, 5.—
- B (Acc. to I. B. 2.) To offer, to grant a thing: praesidium clientibus porrigere atque tendere, Cic. de Or. 1, 40, 184: et mihi forsan, tibi quod negarit, Porriget hora, Hor. C. 2, 16, 32.—
- C Manus ad (in) aliquid porrigere, to reach after, strive for, seek to obtain (mostly post-Aug.): Lydiam cepisti ... jam etiam ad pecora nostra avaras et insatiabiles manus porrigis, Curt. 7, 8, 19: fames me appellat, ad proxima quaeque porrigatur manus, Sen. Ep. 119, 4; id. Ben. 5, 14, 2; id. Cons. Polyb. 17, 1; Val. Max. 9, 1, 2; Lact. 7, 15, 5: manus suas in orientem occidentemque porrexit, id. Mort. Pers. 3 fin.; cf.: pecunia deesse coepit, neque quo manus porrigeret suppetebat, nisi, etc., Nep. Dion, 7, 2.—
- D Se porrigere, to extend, reach, spread itself: jam fortuna Romana se ad orientalia regna porrigere coeperat, Just. 39, 5, 3: quis gradus ulterior, quo se tua porrigat ira, restat? Ov. Tr. 3, 11, 5.
- —porrectus, a, um, P. a., stretched out, extended, long.
- A Lit.: porrecta ac aperta loca, Caes. B. G. 2, 19: locus, Hor. Ep. 1, 7, 41: syllaba, long, Quint. 1, 7, 14; cf. mora, long, protracted, Ov. P. 4, 12, 14: senex, stretched out, i.e. dead, Cat. 67, 6; cf. in double sense: tuam amicam video. Ca. Ubi ea'st? Ps. Eccam in tabellis porrectam, Plaut. Ps. 1, 1, 34 (36).—Comp.: porrectior acies, Tac. Agr. 35 fin.: porrectior frons, i. e. more cheerful (opp. contractior), Plaut. Cas. 2, 4, 3 (281).—
- 2 Subst.: porrectum, i, n.
- a Extent: Thessaliae in porrectum longitudo, Plin. 4, 9, 16, § 32. —
- b A straight line, Vitr. 10, 8.—
- c A plain, Dig. 8, 3, 8.—Plur., Min. Fel. 17, 10. —
- B Trop., widespread, extended: famaque et imperī Porrecta majestas ad ortum Solis ab Hesperio cubili, Hor. C. 4, 15, 15.— Hence, adv.: porrectē, widely, extensively, far (post-class.).—Comp.: porrectius ire, farther, Amm.21, 9, 1; 29, 5, 48.
- the scurf, dandruff on the head, Cels. 6, 2; Plin. 20, 6, 23, § 53; 20, 6, 27, § 69; 28, 11, 46, § 163; 32, 4, 14, § 35; Hor. S. 2, 3, 126.—Also of other hairy parts of the body, Scrib. Larg. 243.—Of animals, perhaps the mange: porci, Juv. 2, 80.
eum Annaniae et Saphirae una Stix ~ine hejulantem crucians complectatur(
pokke, seknesse , ~o
~o,pokkes ‥ hic ~o,a poke ; ‥ hec porigo, A.pokkys
ut velut canis morbidus horrendus esset aspectu, herebat tamen superiori ejus labro pregrandis quedam ~o vel pustula
hec ~o, -nis, i. scabies porcorum
~o, porcorum infirmitas
absit porrīgo porci dum porĭgo carmen
porigo est morbus quidam porcorum unde dicuntur quedam carnes porcorum, Romanicesursemez
➳ sync. porgere, cf. [poet.] Cic. Nat. 2, 114 ; Virg. En. 8, 274 ; Liv. 29, 16, 6, etc.
- 1. uitstrekken, uitspreiden, uitbreiden [bracchia caelo ten hemel; milit. agmen]; ➤ animal membra porrigit, contrahit; porrecto iugulo met uitgestrekte hals; (metaf.) fortuna ad te quoque porrigens manūs (Sen.);
- 2. pass. en se ~ (a) (v. plaatsen) zich uitstrekken, reiken, liggen; ➤ locus in planitiem porrigitur; cubiculum in solem porrigitur; (b) (v. levende wezens) zich uitstrekken, languit gaan liggen; ➤ porrectus somno; serpens centum porrectus in ulnas; (c) (poët.; postklass.) zich uitbreiden, zich uitstrekken; ➤ se ad orientalia regna ~; quo se tua porrigat ira (Ov.);
- 3. neerleggen, vellen [hostem];
- 4. (poët.) keren, wenden; ➤ scopulus frontem porrigit in aequor;
- 5. (poët.; postklass.) tijd verlengen, rekken [brumales horas];
- 6. (poët.; postklass.) een lettergreep verlengen [syllabam];
- 7. (Hor.) vergroten, verhogen [vectigalia];
- 8. (aan)reiken, aanbieden [poma puero; alci dextram; bona alci; munera; gladium ad occidendum hominem];
- 9. verschaffen, verlenen [praesidium clientibus; opem amicis]; / zie ook porrectus¹.
伸開。拉長。延日。給。殺。— dexteram ei 提拔。提擕彼。— manum adversus eum 定其罪。— in tempus aliquod 延日。— herbam 認敗。服。
Suggest a Translation
See an image
- por (i. e. pro)+rego, to stretch out, spread out, put forth, reach out, extend: aciem latius, S.: animal membra porrigit: crus, L.: caelo bracchia, O.: expressa psephismata porrigendā manu, by raising hands: per tota novem cui iugera corpus Porrigitur, extends, V.: brumalīs horas, lengthen, O.—To lay at length, stretch out: in spatium ingens ruentem porrexit hostem, L.—To hold forth, reach out, extend, offer, present, hand: mihi dextram: gladium nobis ad hominem occidendum: mihi forsan, tibi quod negarit, Porriget hora, H.—Prov.: maritali porrigere ora capistro, present his head to the marriage halter, Iu.—With manūs, to reach after, strive for, seek to obtain: ad pecora nostra avaras manūs, Cu.: pecunia deesse coepit, neque quo manūs porrigeret suppetebat, N.—With se, to extend, reach, grow: Quis gradus ulterior, tua quo se porrigat ira, Restat?O.—To prolong, extend: syllabam, O.
- scurf, dandruff, H.—Of animals, the mange: porci, Iu.
-
…silvis ad suos reciperent ac rursus ex silva in nostros impetum facerent, neque nostri longius quam quem ad finem porrecta ac loca aperta pertinebant cedentes insequi auderent, interim legiones VI quae primae venerant, opere dimenso, castra munire…
Julius Caesar, Gallic War
-
…ipse, quae sit ; at illa patrem sequitur sequiturque sorores et patitur tangi seque admirantibus offert. Decerptas senior porrexerat Inachus herbas illa manus lambit patriisque dat oscula palmis nec retinet lacrimas et, si modo verba sequantur, oret…
Ovid, Metamorphoses
-
…sibi signa parentis. Ambiguum, Clymene, precibus Phaethontis an ira mota magis dicti sibi criminis utraque caelo bracchia porrexit spectansque ad lumina solis per iubar hoc inquit radiis insigne coruscis, nate, tibi iuro, quod nos auditque…
Ovid, Metamorphoses
-
…crescendo reparabat cornua Phoebe, nec circumfuso pendebat in aere tellus ponderibus librata suis, nec bracchia longo margine terrarum porrexerat Amphitrite ; utque aer, tellus illic et pontus et aether. Sic erat instabilis tellus, innabilis unda ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…iussit, ut impenderet illius beati cervicibus. itaque nec pulchros illos ministratores aspiciebat nec plenum artis argentum nec manum porrigebat in mensam ; iam ipsae defluebant coronae ; denique exoravit tyrannum, ut abire liceret, quod iam beatus nollet…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…est. processit ille et Graecus apud Graecos non de culpa sua dixit, sed de poena questus est. porrexerunt manus ; psephisma natum est. hoc testimonium est nuper epulati, paulo ante omni largitione saturati Pergameni, quod…
Cicero, pro Flacco
-
…tradidisset, tum repente evolasse istos praeclaros testis sine nomine ; Licinium autem, cum iam manum ad tradendam pyxidem porrexisset, retraxisse atque ex illo repentino hominum impetu se in fugam coniecisse. O magnam vim veritatis, quae contra…
Cicero, pro Caelio
-
…, quoquo modo quis interfectus sit, puniendum putet, cum videat aliquando gladium nobis ad hominem occidendum ab ipsis porrigi legibus atqui, si tempus est ullum iure hominis necandi, quae multa sunt, certe illud est non modo…
Cicero, pro Milone
-
…, ne residere in te ullam partem iracundiae suspicemur. per dexteram istam te oro quam regi Deiotaro hospes hospiti porrexisti, istam, inquam, dexteram non tam in bellis neque in proeliis quam in promissis et fide firmiorem .…
Cicero, pro Rege Deiotaro
-
…cum magna caterva toto foro, praesidium clientibus atque opem amicis et prope cunctis civibus lucem ingeni et consili sui porrigentem atque tendentem, nonne in primis flagitiosum putandum est Et quoniam de impudentia dixi, castigemus etiam segnitatem hominum atque…
Cicero, de Oratore