verus

verus, true, real, actual, genuine

notionem veri et falsi nullam habet
he has no conception of true and false verum est agrum habere eos, quorum sanguine ac sudore partus sit
it is true that they possess a field, by whose blood and sweat it was produced

vērus, a, um, adj. [etym. dub.; cf. Zend var, believe; Sanscr. var, choose, wish], true, real, actual, genuine, etc. (opp. falsus, fictus).

I Lit.: secerni blandus amicus a vero et internosci tam potest adhibitā diligentiā, quam omnia fucata et simulata a sinceris atque veris, Cic. Lael. 25, 95: perspicere, quid in quāque re verum sincerumque sit, id. Off. 2, 5, 18: vera an falsa, Ter. And. 922: res vera (opp. ficta), Cic. Lael. 7, 24: verus ac germanus Metellus, id. Verr. 2, 4, 66, § 147; cf.: ipsus verus Harpax, Plaut. Ps. 4, 7, 111 (1213): vera mea uxor, id. As. 1, 1, 46 (61) (dub.; al. verum): color, Ter. Eun. 318: vultus, id. And. 839: via, Plaut. Cas. 2, 6, 17 (369): vera et perfecta amicitia, Cic. Lael. 6, 22: vera, gravis, solida gloria, id. Phil. 5, 18, 50: decus, id. Rep. 6, 23, 25: causa verissima, id. Ac. 2 (Luc.), 4, 10: virtus, Hor. C. 3, 5, 29: dolores, id. Ep. 1, 17, 57: amicus, id. A. P. 425: nati, legitimate, Prop. 2, 9, 17: verius ergo quid sit, Mart. 8, 76, 7: ut verum esset, suā voluntate sapientem descendere, etc., Cic. Rep. 1, 6, 11: id si ita est, ut, etc.... sin autem illa veriora, ut, etc., id. Lael. 4, 14.—
- B Subst.: vērum, i, n., what is true or real, the truth, the reality, the fact: interesse oportet, ut inter rectum et pravum, sic inter verum et falsum, Cic. Ac. 2 (Luc.), 11, 33: notionem veri et falsi nullam habere, id. ib.: verum dicere, Plaut. Am. 1, 1, 89 (241); Ter. And. 437: si simile veri quid invenerim, Cic. Ac. 2 (Luc.), 20, 66; id. Rep. 3, 5, 8: si verum scire vis, id. Att. 12, 41, 3: si verum quaerimus, id. Tusc. 2, 23, 55: verum quidem si audire volumus, id. Brut. 73, 256: verum non libenter audire, Mart. 8, 76, 8: minor est tua gloria vero, Ov. H. 15 (16), 143: ut quid hujus veri sit, sciam, Plaut. Aul. 4, 10, 72 (802); cf.: non pervident quid sit in vero, actually, really, Lact. 1, 17, 1.—So the freq. construction of the gen. veri with similis, similiter, and similitudo (by many also joined together in one word, verisimilis, etc.): narrationem jubent veri similem esse, Cic. de Or. 2, 19, 80: id quod veri simile occurrit, id. Tusc. 2, 2, 5: veri simillimum mihi videtur, quodam tempore, etc., id. Inv. 1, 3, 4: veri similiora, id. N. D. 1, 24, 66: res similis veri, Liv. 26, 38, 9: simillimum veri, Cic. Tusc. 5, 4, 11: quod est magis verisimile, Caes. B. G. 3, 13: veri similiter fingere, Ap. Apol. p. 293: veri similius, id. ib. and p. 312; Tert. Apol. 16: veri similitudinem sequi, Cic. Ac. 2 (Luc.), 33, 107; Sen. Ben. 4, 33, 2; genuine, Plin. 34, 7, 17, § 66; cf., in a reversed order: similitudo veri, Cic. Part. Or. 11, 40; id. Univ. 3: res facit controversiam aut de vero aut de recto aut de nomine, respecting fact, id. Or. 34, 121: nec procul a vero est, quod, from the truth, Ov. Tr. 5, 6, 27: ex vero positum permansit Equiria nomen, id. F. 2, 859: in vero esse, to be true, Lact. 1, 11, 31; 1, 17, 1: teneras aures mordaci radere vero, Pers. 1, 107.—Plur.: recta et vera loquere, Plaut. Capt. 5, 2, 7 (960): vera dico, id. Am. 1, 1, 239 (391); 2, 1, 12 (562); 2, 2, 55 al.: artem se tradere vera ac falsa dijudicandi, Cic. de Or. 2, 38, 157: qui species alias veris ... caput (= alias ab iis quae verae sunt, Orell.), Hor. S. 2, 3, 208: adjecta veris credibilis rerum imago, Quint. 4, 2, 123: vis dicam tibi veriora veris? Mart. 6, 30, 6.
II Transf.
- A Like rectus, consonant with reason or good morals, i. e. right, proper, fitting, suitable, reasonable, just (class.): ah, Idnest verum? Ter. And. 629: cum aliquid verum ac rectum esse dicitur, Cic. Leg. 3, 15, 34: quod est rectum, verum quoque est, id. ib. 2, 5, 11: omnia recta, vera, id. Tusc. 3, 27, 64: lex vera atque princeps, id. Leg. 2, 4, 10: quibus peritia et verum ingenium est, Sall. H. 1, 111 Dietsch: ea, si vera existimare voles, maxume hortabuntur, id. ib. 4, 61, 3 ib.: nil Grosphus nisi verum orabit et aequum, Hor. Ep. 1, 12, 23.—
- - 2 Esp., verum est, with subject-clause (so most freq. = aequum est, etc.): neque verum esso, qui suos fines tueri non potuerint, alienos occupare, Caes. B. G. 4, 8: (Cato) negat verum esse, allici benevolentiam cibo, Cic. Mur. 35, 74: verum est, (agrum) habere eos, quorum sanguine ac sudore partus sit, Liv. 2, 48, 2; 3, 40, 11; 24, 48, 11; 28, 13, 7: metiri se quemque suo modulo ac pede, verum est, Hor. Ep. 1, 7, 98; id. S. 2, 3, 212: verius esse, Ti. Sempronio imperium habenti tradi exercitum quam legato, Liv. 35, 8, 6: me verius unum Pro vobis foedus luere, Verg. A. 12, 694: si verum est, with acc. and inf., if the view is correct, Cic. N. D. 3, 31, 77; Liv. 30, 26, 7.— Rarely with ut: praeclarum illud est, et, si quaeris, rectum quoque et verum, ut, etc., right and just, Cic. Tusc. 3, 29, 73: si verum est, quod nemo dubitat, ut populus Romanus superarit, etc., Nep. Hann. 1, 1.—
  - 3 Subst.: vērum, i, n., honor, duty: in senatu parsilla, quae vero pretium aut gratiam anteferebat, Sall. J. 16, 1.—
- B Speaking or containing the truth, true, veracious, = veridicus (rare): sum verus? Ter. And. 423: vates, Ov. H. 16, 123: Apollinis os, id. M. 10, 209: judicium viri eruditissimi ac super ista verissimi, Plin. Ep. 9, 25, 2; 2, 9, 4; cf.: quo viro nihil firmius, nihil verius, id. ib. 4, 22, 3: verissimus et sapientissimus judex, most conscientious, Cic. Rosc. Am. 30, 84.—Advv.
- A vērum.
- - 1 Lit., truly, just so, certainly, doubtless, even so, yes, as a confirmatory reply (ante-class. and rare, while vero is classical; v. vero init.): So. Facies? Ch. Verum, Ter. Heaut. 1013; Plaut. As. 4, 2, 45 (854). Ct. Men' quaerit? Sy. Verum, Ter. Ad. 543; id. Eun. 347; 347.—
  - 2 Transf.
  - - a In gen., as a strongly corroborative adversative particle, but in truth, but not with standing, but yet; and after negative clauses, but even, but: merito maledicas mihi, si id ita factum est: Verum haud mentior, resque uti facta, dico, Plaut. Am. 2, 1, 23 (573); 1, 2, 22 (484); Ter. And. 4; id. Eun. 183; id. Heaut. 598: in optimorum consiliis posita est civitatium salus: praesertim cum, etc.... Verum hunc optimum statum pravis hominum opinionibus eversum esse dicunt, Cic. Rep. 1, 34, 51: quod ejus (Hermagorae) peccatum reprehendendum videtur, verum brevi, id. Inv. 1, 9, 12: quae non dicunt, verum intellegi volunt, Quint. 8, 5, 12: sed nos non, quid nobis utile, verum quid oratori necessarium sit, quaerimus, Cic. de Or. 1, 60, 254: ea sunt omnia non a naturā, verum a magistro, id. Mur. 29, 61; Verg. E. 3, 35.—
    - - β In the construction non modo (solum, tantum) ... verum etiam (quoque), not only ... but also: non modo agendo, verum etiam cogitando, Cic. Cael. 19, 45; id. Verr. 2, 2, 66, § 161: non solum naturā et moribus, verum etiam studio et doctrinā, id. Lael. 2, 6: non ingrato tantum, verum etiam invido et crudeli animo, Just. 21, 6, 7: servavit ab omni Non solum facto, verum opprobrio quoque turpi, Hor. S. 1, 6, 84: non modo ... verum ne ... quidem, not only not ... but not even, Cic. Rep. 3, 30, 42.—
    - b In partic.
    - - α In a transition, but, yet, still (freq. and class.): non edepol nunc, ubi terrarum sim scio, si quis roget ... Ilicet, mandata eri perierunt una et Sosia, Verum certum'st confidenter hominem contra adloqui, Plaut. Am. 1, 1, 183 (335): deinde hoc vobis confirmo, etc.... verum quod ego laboribus, etc.... me persecuturum esse polliceor, etc., Cic. Verr. 1, 17, 51: verum schemata λέξεως duorum sunt generum, Quint. 9, 3, 2: verum etiamsi quis summa desperet, id. 12, 11, 26: verum veniat sane, Cic. Verr. 2, 2, 31, § 76 et saep.—Strengthened by enim, vero, and (in class. prose) enimvero, but truly, but indeed: verum enim, quando bene promeruit, fiat, Ter. Ad. 201: verum vero inter offam atque herbam, ibi vero longum intervallum est, Cato ap. Gell. 13, 17, 1: verum hercle vero, Plaut. Curc. 3, 5 (375): si ullo in loco ejus provinciae frumentum tanti fuit, quanti, etc. Verum enim vero cum, etc., Cic. Verr. 2, 3, 84, § 194; so, verum enim vero, id. de Or. 3, 14, 54 N. cr.; Sall. C. 20, 10; Liv. 4, 4, 8.—
      - β In breaking off the current of discourse (cf. sed), but however, but: exspectabantur Calendae Januariae, fortasse non recte. Verum praeterita omittamus, Cic. Phil. 5, 12, 31: verum quidem haec hactenus; cetera quotiescumque voletis, id. Tusc. 3, 34, 84: sed hoc nihil ad me ... Verum hoc (ut dixi) nihil ad me. Illud ad me, etc., id. de Or. 2, 32, 139.—
- B vērō, in truth, in fact, certainly, truly, to be sure, surely, assuredly: eho, mavis vituperari falso, quam vero extolli? Plaut. Most. 1, 3, 21 (177): iste eum sese ait, qui non est, esse: et qui vero est negat, id. Capt. 3, 4, 35 (567): Tox. Amplectere sis. Lemn. Ego vero, id. Pers. 5, 1, 12 (764); cf. Curt. 6, 3, 5: As. Ego non novi adulescentem vostrum. St. Veron'? As. Serio, Plaut. Truc. 2, 2, 47 (302): veron' serio? id. Merc. 4, 1, 19 (685): itane vero obturbat? Ter. And. 926: Ch. Vah, gloriare evenisse ex sententiā? Sy. Non hercle vero, verum dico, id. Heaut. 766: quod de domo scribis ... ego vero tum denique mihi videbor restitutus, si, etc., Cic. Fam. 14, 2, 3; cf. even at the beginning of a letter: ego vero cupio te ad me venire, I do really wish, id. ib. 14, 16, 10; so, ego vero vellem, id. ib. 4, 6, 1: cum effusis gaudio lacrimis cupere vero diceret, etc., Liv. 27, 19, 12; Plin. Ep. 9, 20, 1.— Esp., in apodosis, tum vero: postea quam ad causam dicendam ventum est, tum vero sine metu omnes erant, etc., Cic. Verr. 2, 2, 29, § 70; Sall. J. 94, 3; Stat. Th. 1, 412; cf. tum, III. B. 1.—Ironically: sane quia vero hae mihi patent semper fores, Ter. Eun. 89: multum vero haec eis jura profuerunt, Cic. Verr. 2, 5, 47, § 124: turpem vero actionem, etc., id. Phil. 13, 11, 25: egregiam vero laudem refertis, Verg. A. 4, 93.—With immo: immo vero indignum facinus faxo ex me audies, Ter. And. 854. —
- - - b In corroborative replies, yes, certainly, by all means, assuredly, etc. (class.; while verum in this sense is only ante-class.): De. An quid est etiam amplius? He. Vero amplius, Ter. Ad. 469; id. Eun. 402: M. Fuisti saepe, credo, in scholis philosophorum. A. Vero, ac libenter quidem, Cic. Tusc. 2, 11, 26: sed tu orationes nobis veteres explicabis? Vero, inquam, Brute, id. Brut. 87, 300: tu vero, inquam, Tite, id. ib. 85, 292: nos vero, inquit ille, id. Fin. 4, 28, 80: M. Cadere, opinor, in sapientem aegritudinem tibi dixisti videri. A. Et vero ita existimo, id. Tusc. 3, 6, 12.—With immo, nay rather: De. Quin tu mi argentum cedo. Ph. Immo vero uxorem tu cedo, Ter. Phorm. 936: sed da mihi nunc, satisne probas? Immo vero et haec, etc., Cic. Ac. 1, 3, 10: immo vero, inquit, ii vivunt, qui, etc., id. Rep. 6, 14, 14: S. Quid domi? pluresne praesunt negotiis tuis? L. Immo vero unus, inquit, id. ib. 1, 39, 61.—And, to strengthen negative answers, joined with minime: S. Quid? totam domum num quis alter, praeter te, regit? L. Minime vero, Cic. Rep. 1, 39, 61; 3, 32, 44; id. Ac. 1, 1, 2; id. Off. 3, 6, 29 al.—
    - c In urgent or encouraging expostulation, but, though, however, etc.: Ni. Cape hoc tibi aurum, Chrysale, i, fer filio. Ch. Non equidem accipiam. Ni. Cape vero: odiose facis, take it though, Plaut. Bacch. 4, 9, 139 (1063): respice vero, id. Ep. 1, 1, 3 (3): ostende vero, id. ib. 5, 2, 58 (723): minue vero iram, Ter. Phorm. 435.—
    - d To indicate a climax, even, indeed: neque solum in tantis rebus, sed etiam in mediocribus vel studiis vel officiis, vel vero etiam negotiis contemnendum, Cic. Rep. 1, 3, 4: quod cum tam multi homines audissent, statim ad me defertur: immo vero, ut quisque me viderat, narrabat, id. Verr. 1, 7, 19: nec vero jam meo nomine abstinent, id. Rep. 1, 3, 6: neque vero id satis habuit, Nep. Epam. 4, 5.—
  - 2 Transf., as a strongly corroborative adversative particle, but in fact, but indeed, however (always placed after a word): ne T. quidem Postumius contemnendus in dicendo: de re publicā vero non minus vehemens orator, quam bellator fuit, Cic. Brut. 77, 269: non vero tam isti (sc. mortui sunt) quam tu ipse, nugator, id. Sen. 9, 27: dixisti non auxilium mihi, sed me auxilio defuisse. Ego vero fateor hercule, quod viderim mihi auxilium non deesse, idcirco me illi auxilio pepercisse, id. Planc. 35, 86; id. Rep. 1, 7, 12: ubi per exploratores Caesar certior factus est, tres jam copiarum partes Helvetios id flumen transduxisse, quartam vero partem citra flumen Ararim reliquam esse, Caes. B. G. 1, 12.—In transitions: age vero ceteris in rebus quali sit temperantiā, considerate, Cic. Imp. Pomp. 14, 40: nec vero tibi de versibus respondebo, id. Phil. 2, 8, 20.—
- C vērē, according to truth, truly, really, in fact; properly, rightly, aright: hoc quom fit, ibi non vere vivitur, Ter. Heaut. 154 Fleck.: honestum, quod proprie vereque dicitur, id in sapientibus est solis, Cic. Off. 3, 3, 13: quis putare vere potest, etc., id. Rep. 1, 17, 28: vere ducere, id. ib. 1, 38, 60: verene hoc memoriae proditum est? etc., id. ib. 2, 15, 28: immo, si vere volumus dicere, jam incohavit bellum, Liv. 41, 23, 13: omnia vere vates locuta est, Verg. A. 6, 188: vere an dolo, Spart. Sev. 5.—Comp.: libentius quam verius, Cic. Mil. 29, 78: Ligures latrones verius quam justi hostes, Liv. 40, 27, 10.—Sup.: verissime loquor, Cic. Att. 5, 21, 7: verissime dicere, id. Rep. 2, 4, 8.

vērus, a, um (altirisch fīr, ahd. wār, wahr, wārjan, bewähren, als wahr dartun), I) wahr, in der Wahrheit od. Wirklichkeit begründet, wirklich, echt, treffend (Ggstz. fictus, simulatus, falsus), 1) im allg.: denarius (Ggstz. falsus, adulterinus), oracula (Ggstz. falsa), Cic.: crimina (Ggstz. falsa), Ov.: gloria, Cic.: timor, wirklich, wahr, gegründet, Cic.: amicus, Cic.: vita, auf richtigen Grundsätzen beruhendes, Ter.: hoc verbum verum erit, es ist und bleibt ein wahres Wort, Ter.: res verior, Cic.: causa verissima, Cic. – si verum est (wenn es Tatsache ist), quod nemo negat, ut etc., Nep. Hann. 1. § 1 (vgl. no. II). – subst., vērum, ī, n., das Wahre, Wirkliche, die Wirklichkeit, die Wahrheit (Ggstz. falsum, mendacium), verum scire, Cic.: dic mihi verum, Cic.: si verum quaeris, Cic.: cupiditas veri videndi, Cic.: in vero esse, auf Wahrheit beruhen, wahr sein, Eccl. (s. Bünem. Lact. 1, 17, 1): ex vero, der Wahrheit gemäß, in Wahrheit, Ov. – 2) insbes., echt, gerade, unverstellt, aufrichtig, vultus, Ter.: animus (Sinn), affectus (Empfindung, Gefühl), Tac. – II) übtr.: A) in der Vernunft od. Moral begründet, vernunftgemäß, vernünftig, recht, gehörig, billig, lex, Cic.: causa, die richtige, d.i. gute u. gerechte Sache, Cic.: verissima scientia, Hirt. b.G. – dah. verum est, es ist begründet, vernünftig, billig, α) m. folg. Acc. u. Infin. (vgl. Drak. Liv. 2, 48, 2) negat verum esse allici beneficio benevolentiam, Cic.: verum esse agrum habere eos, quorum sanguine partus sit, Liv.: me verius (est) luere, Verg.: ebenso si verum est (wenn die Ansicht od. Angabe richtig ist) m. folg. Acc. u. Infin., Cic. de nat. deor. 3, 77. Liv. 30, 26, 7 (vgl. no. I): u. illud verius est m. folg. Acc. u. Infin., Fronto ep. ad M. Caes. 3, 3. – β) m. folg. ut u. Konj., Cic. Tusc. 3, 73. – B) die Wahrheit redend, wahrhaftig, aufrichtig, sum verus? Ter.: nihil verius viro, Plin. ep.: homo verissimus, Plin. ep.: verissimus et sapientissimus iudex, ein höchst wahrhaftiger, gewissenhafter, Cic. Rosc. Am. 84.

1 verus v. veredictum

2 verus [CL] 1 real, genuine, authentic. b (of tradition, doctrine, or sim.) not perverted, pure, genuine. c sincere, not feigned or simulated. probandi si sint ~a an instructa mendacio nullus patet accessus ea quae fama ‥ dispergebat Lib. Monstr. prol.; c1077 litteras ‥ in quibus, si ~e fuerunt, sumopere me rogastis quatinus ‥ Lanfr. Ep. 17 (41); cognoscere denarios ~os a falsis ‥ ad monetarios ‥ pertinere dinoscitur Ockham Dial. 404; 1501 R. G. et T. C. meos ~os et legitimos attornatos Cl 362 m. 1 d.. b quod ~a lex historiae est, simpliciter ea quae collegimus ‥ litteris mandare studuimus Bede HE pref. p. 8; inquirendum ‥ quae esset ~ior traditio et hanc ‥ sequendam Ib. III 25 p. 183; ~am et catholicam fidem confessus est Ib. V 19 p. 327. c 1345 non est contricio nisi pretereat restitucio aut saltem ~a voluntas restituendi Ric. Armagh Serm. 40; ~is ac infucatis gaudiis exultavit Ps.-Elmh. Hen. V 89. 2 real, actual, that has existence in reality. b (re ~a) in reality (v. et. revera, 1 res 4b). aries iste qui pro Isaac immolatus est ‥ non putativus sed ~us esse credendus est Alcuin Exeg. 545C; c1240 non ~a sed momentanea et fantastica quietatio Gros. Ep. 93; nec extenuatio radii supradicta ~a est, sed tantum imaginativa Ps.-Gros. Summa 508; sicut cum attribuitur hoc nomen homo homini ~o et homini picto Siccav. PN 76; quicquid contingeretur in aurum flavesceret; non quod ita pro ~o esset, sed ut ita videretur, quousque aqua dilueretur Eul. Hist. I 397. b quasi pro patria pugnatura, re autem vera hanc expugnatura suscepit Bede HE I 15 p. 31. 3 that is actually and thorouhly what is expressed by the term used, true. b properly so called, true. c (of prophet or sim.) genuine. 796 resurrexit ~a carnis resurrectione CS 276; pura fides, pax, verus amor tunc emicuere Greg. Eli. Æthelwold 1. 6; ille est ~issimus modus tactus, quia tactus nomine suo inportat mutuam habitudinem duorum se tangentium T. Sutton Gen. & Corrupt. 56; 1310 frater B. [de ordine Templi] dogmatizabat eum quod Jesus Christus non erat ~us Deus et ~us homo Conc. II 383b. b sicut enim ~i galline pulli eam e vestigio subsequntur et propius accedunt, sic falsi et adulterini ‥ procul ad paludes semper abcedunt Gir. SD 34. c verum si ~us est vates, ‘non habet eventus sordida preda bonos’ [Ov. Am. I 10. 48] Gir. SD 86; ~us propheta ‥ est de medio fidelium tantummodo suscitandus Ockham Dial. 574 bis (ed. Auct. Brit.). 4 (of person) honest, truthful, sincere. 799 fidelis in promissis, ~us in perficiendo promissa Alcuin Ep. 177; utinam ‥ fuerint ‥ tam ~i quam severi, ‥ tam existentes quam apparentes Gir. TH III 27. 5 consistent with the facts or reality, true. 796 et festinant ~a esse quae sepius audisti a nostro praedici magistro Alcuin Ep. 116; [argumenta probabilia] alia ~a in opinione, alia in similitudine Id. Rhet. 29; ~us namque rumor insperato venit, Anglicam terram rege Edwardo orbatam esse W. Poit. II 1; si haec priorum relatu ~a non crederent F. Malm. V. Aldh. 65A; est hoc quidem ~um, non tamen id inde arbitrari ~um. item quod non est ~um vel falsum est ~um vel falsum Balsh. AD 29; opinio eciam retractans non videtur ~a esse Duns Ord. III 274; s1382 crediderunt ~a fuisse que a pseudodoctoribus audiebant Knighton II 181; 1415 et sic ~o Dei judicio ibi probati sunt hospites ubi se incolas reputabant G. Hen. V 8. 6 (as sb. n.) the truth. b (ad ~um or per ~um) truly. c (manum in ~um mittere) to put one’s hand into another’s as indication of good faith (cf. mittere 8d). d (~o similis) apparently consistent with fact, having the appearance of truth, plausible, (also) probable (v. et. verisimilis, 2 similis 2b). ~um ‥ dicis Bede HE IV 23 p. 265; quod quam frivolum constet omnibus ~a sapientibus liquet Abbo QG 10 (23); anima aliquando sine aliquo impedimento ‥ ~um considerat, licet non absque omni fuscatione Bern. Comm. Aen. 128; 1220 trescentas marcas ‥ quas dicebat ‥ avunculum nostrum ab eo ‥ accepisse, nos autem, non credentes ipsum per omnia dicere ~um Pat 260; qui falsum pingunt sub fraudeque vera refingunt Gower Carm. p. 363. 4. b si quis prepositus hoc non fecerit ‥ det regi centum viginti solidos, si per ~um recitetur super eum (Quad.) GAS 172; ut ad ~um dicam, nullus ex parte regis ‥ evasit quin fuerit captus Gerv. Cant. GR cont. 237. c si advocatus ‥ dicat quod nunquam hoc ei vendidit ‥ tunc licebit advocanti ipsam manum in ~um mittere [AS: tymð] quod nullum aliud vendidit ei quam id ipsum (Quad.) GAS 123. d ~o simile est non statim esse verum et quod falsum videtur non semper falsum esse J. Sal. Pol. 663A. 7 (acc. as adv.) truly (cf. verum). cum essent in carcere et jam mortis articulus immineret ~umque penitentes ecclesiastica peterent sacramenta, non poterant assequi votum suum Flor. Hist. III 164.

…familiarissime vixisse fateatur quae caedes per hosce annos sine illo facta est, quod nefarium stuprum non per illum iam vero quae tanta umquam in ullo iuventutis inlecebra fuit quanta in illo qui alios ipse amabat turpissime, aliorum amori flagitiosissime…

Cicero, in Catilinam
…in vino et alea comissationes solum et scorta quaererent, essent illi quidem desperandi, sed tamen essent ferendi hoc vero quis ferre possit, inertis homines fortissimis viris insidiari, stultissimos prudentissimis, ebrios sobriis, dormientis vigilantibus qui mihi…

Cicero, in Catilinam
…socios atque amicos non modo sui nihil deperdere, sed gratia, dignitate, honore auctiores velit esse ; quod vero ad amicitiam populi Romani attulissent, id iis eripi quis pati posset Postulavit deinde eadem quae legatis in mandatis dederat…

Julius Caesar, Gallic War
…si me hercule hoc quod agit numquam antea cogitasset, tamen latrocinantem se interfici mallet quam exsulem vivere. nunc vero, cum ei nihil adhuc praeter ipsius voluntatem cogitationemque acciderit, nisi quod vivis nobis Roma profectus est, optemus…

Cicero, in Catilinam
…sunt at numquam in hac urbe qui a re publica defecerunt civium iura tenuerunt. an invidiam posteritatis times praeclaram vero populo Romano refers gratiam qui te, hominem per te cognitum, nulla commendatione maiorum tam mature ad summum imperium…

Cicero, in Catilinam
…iubeat. Diviciacus multis cum lacrimis Caesarem complexus obsecrare coepit ne quid gravius in fratrem statueret scire se illa esse vera, nec quemquam ex eo plus quam se doloris capere, propterea quod, cum ipse gratia plurimum domi atque…

Julius Caesar, Gallic War
…ac iam illa omitto neque enim sunt aut obscura aut non multa commissa postea quotiens tu me designatum, quotiens vero consulem interficere conatus es quot ego tuas petitiones ita coniectas ut vitari posse non viderentur parva quadam declinatione et ,…

Cicero, in Catilinam
…imperatoresque vestros opponite ; deinde contra illam naufragorum eiectam ac debilitatam manum florem totius Italiae ac robur educite. iam vero urbes coloniarum ac municipiorum respondebunt Catilinae tumulis silvestribus. neque ego ceteras copias, ornamenta, praesidia vestra cum illius…

Cicero, in Catilinam
…et vigiliis perferendis fortis ab istis praedicabatur, cum industriae subsidia atque instrumenta virtutis in libidine audaciaque consumeret. hunc vero si secuti erunt sui comites, si ex urbe exierint desperatorum hominum flagitiosi greges, o nos beatos, o…

Cicero, in Catilinam
…etiam ad evertendas perfringendasque valuisti. superiora illa, quamquam ferenda non fuerunt, tamen ut potui tuli ; nunc vero me totam esse in metu propter unum te, quicquid increpuerit, Catilinam timeri, nullum videri contra me consilium…

Cicero, in Catilinam

Frequency

71st

most frequent word

Most used by

Boethius
Pliny the Elder
Vitruvius
Quintilian
Tertullian

Collocations

etiam 774
video 724
magnus 624
multus 617
cum 586
habeo 558
aut 556
quidem 525
alius 495
enim 448

Textbooks

Shelmerdine 29
CambridgeLatin 32
Wheelock 4
OxfordLatin 17
MorelandFleischer 4
LTRL 7
EcceRomani 40

verus

Saved

Recent