posterus
posterus, coming after, following; (superlative) last
seize the day, trusting in the next as little as possible
- I Posit.: cum ibi diem posterum commoraretur, Cic. Clu. 13, 37: in posterum diem distulit, id. Deiot. 7, 21: postero die mane, id. Verr. 2, 2, 17, § 41: postero die, Sall J. 75, 9: posterā nocte, Nep. Eum. 9, 4: postero anno, Cic. Fragm. pro C. Cornel.: postera aetas, Hor. Ep. 2, 1, 42: lux, id. S. 1, 5, 39: posterā Crescam laude, in the esteem of posterity, id. C. 3, 30, 7: posteri dies, unlucky, Non. 73, 32.— Hence,
- 2 Subst.: postĕri, ōrum, m., coming generations, descendants, posterity: expetantur eae poenae a liberis, a nepotibus, a posteris, Cic. N. D. 3, 38, 90: posterūm gloria, Tac. A. 3, 72: postero, for postero die, on the following day, next day, id. ib. 4, 45; cf.: quam minimum credula postero, Hor. C. 1, 11, 8: in posterum, for in posterum diem, to the following day, till the next day: in posterum oppugnationem differt, Caes. B. G. 7, 11.—More freq.: in posterum (sc. tempus), in the future, for the future: in posterum confirmat, Caes. B. C. 1, 3: multum in posterum providerunt, Cic. Agr. 2, 33, 91; id. Phil. 13, 3, 6; id. Fam. 1, 9, 2: longe in posterum prospicere, id. ib. 2, 8, 1.—
- B Trop., inferior (post-class.), Mart. Cap. 4, § 333.—
- II Comp.: postĕrĭor, postĕrĭus.
- A Lit., that comes or follows after, next in order, time, or place, latter, later, posterior (class.; strictly only when two objects or classes are contrasted in place or time; opp.: prior, superior): ut cum priore (dicto) necessario posterius cohaerere videntur, Cic. Inv. 1, 46, 86: nec acumine posteriorum (oratorum), nec fulmine utens superiorum, id. Or. 6, 21: ea pertinere ad superiorem divisionem: contra posteriorem nihil dici oportere, id. Ac. 2 (Luc.), 31, 99; 2, 30, 96; id. Off. 1, 20, 67: posteriores pedes (opp.: pedes priores), the hind feet, Plin. 11, 45, 101, § 248; cf.: genua, id. 11, 45, 102, § 249: pars prior apparet, posteriora latent, Ov. F. 4, 718: posteriores cogitationes, afterthoughts, Cic. Phil. 12, 2, 5: paria esse debent posteriora superioribus, id. de Or. 3, 48, 186: Thucy dides paulo aetate posterior, id. Brut. 11, 48: quod prius ordine verbum est, Posterius facias, Hor. S. 1, 4, 59.—Sometimes added to other words of contrast: alii ... alii ... tamen hi quoque posteriores, etc., Cic. Fin. 3, 21, 70: cujus est ratio duplex ... facilior est haec posterior ... sed illa lautior, id. Off. 2, 15, 52; cf. superior.—
- 2 Subst.
- a postĕ-rĭōres, um, m., for posteri, posterity (postclass.): quemadmodum omnes cognati supra tritavum, generali appellatione majores vocantur, ita post trinepotem posteriores, Dig. 38, 10, 10.—
- b postĕrĭōra, um, n., the posteriors (post-class.), Lampr Elag. 5. —Adv.: postĕrĭus, later, afterwards (class.): posterius dicere, Plaut. Ep. 2, 2, 76 (256): posterius istuc dicis quam credo tibi, i. e. I believe you before you speak, id. As. 1, 1, 48 (63): jubet posterius ad se reverti, Cic. Verr. 2, 4, 29, § 66: Thucydides si posterius fuisset, had he lived at a later period, id. Brut. 83, 288.—
- B Trop., inferior, of less account or value, worse (class.): quorum utrique semper patriae salus et dignitas posterior suā dominatione et domesticis commodis fuit, Cic. Att. 10, 4, 4; id. Phil. 13, 3, 6: suam salutem posteriorem communi salute ducere, id. Rab. Perd. 1, 3: nihil posterius, nihil nequius, id. Pis. 27, 66 (al. protervius): omnes res posteriores pono atque operam do tibi, I lay every thing aside, Plaut. Mil. 4, 1, 7 (953): non posteriores feram, I will not play the meanest part, I shall not be behindhand, Ter. Ad. 880; cf.: cujus sic fortuna cum improbitate certavit, ut nemo posset utrum posterior an infelicior esset judicare, Cic. Prov Cons. 4, 8 fin. —
- III Sup, in two forms, postrēmus and postŭmus, a, um.
- A postrēmus, a, um, the hindmost, the last (class.): alia prima ponet, alia postrema, last, Cic. Or. 15, 50: acies, the rear, Sall. J. 101, 5: in agmine in primis modo, modo in postremis adesse, now in the front, now in the rear, id. ib. 45, 2: postremā in comoediā, at the end of the piece, Plaut. Cist. fin.: in postremo libro, at the close of the book, Just. 43, 5: mense postremo, Pall. 7, 2: munus, i. e. exsequiae, the last honors, Cat. 101, 3: nec postrema cura, not the last, least, Verg. G. 3, 404; cf.: non in postremis, i. e. in primis, especially, Cic. Fam. 1, 9, 17.
- —postrēmō, adv., at last, finally (class.), Caes. B. G. 7, 1: omnes urbes, agri, regna denique, postremo etiam vectigalia vestra venierint, Cic. Agr. 2, 23, 62: primum ... deinde ... postremo: denique ... postremo, id. N. D. 1, 37, 104; Hor. S. 2, 2, 132: ad postremum, at last, finally, ultimately: sed ad postremum nihil apparet, Plaut. Poen. 4, 2, 23 (845); Sall. Fragm. ap. Aug. Civ. Dei, 3, 17; Liv. 38, 16; Hirt. B. G. 8, 43: postremum, for the last time: si id facis, hodie postremum me vides, Ter. And. 322: in quo (vestigio) ille postremum institisset, Cic. de Or. 3, 2, 6: postremum, at last: postremum mel et acetum superfundes, Pall. 12, 22.—
- 2 Trop., the last, lowest, basest, meanest, worst (class.): postremum genus, Cic. Cat. 2, 10, 22: ut homines postremi pecuniis alienis locupletarentur, id. Rosc. Am. 47, 137: servitus postremum malorum omnium, id. Phil. 2, 44, 113.—Hence, ante- and post-class., a new comp. postremior, and sup. postremissimus: ut possit videri nullum animal in terris homine postremius, Ap. Deo Socr. p. 43 fin.: omnium nationum postremissimum nequissimumque existimatote, C.Gracch. ap. Gell. 15, 12, 3: cum adulescentulis postremissimis, Ap. Apol. p. 336.—
- B po-stŭmus (acc. to an erroneous derivation, from post - humus, sometimes also post-humus), a, um, the last, said esp. of the youngest children, or of those born after the father's death, or after he had made his will, late-born, posthumous: Silvius ... tua postuma proles, Quem tibi longaevo serum Lavinia conjux Educet silvis, late-born son, Verg. A. 6, 763; cf. with this passage: postuma proles non eum significat, qui patre mortuo, sed qui postremo loco natus est, sicuti Silvius, qui Aeneā jam sene, tardo seroque partu est editus, Caesellius Vindex ap. Gell. 2, 16, 5.—On the other hand: is, qui post patris mortem natus est, dicitur postumus, Varr. L. L. 9, § 60 Müll.; and: postumus cognominatur post patris mortem natus, Fest. p. 238 Müll.; Plaut. ap. Fest. l. l.—As subst.: postŭmus, i, m., a posthumous child: non minus postumis quam jam natis testamento tutores dari posse, Gai. Inst. 1, 147: si quis postumis dederit tutores, hique vivo eo nascantur, an datio valeat? Dig. 26, 2, 16 fin.: postuma spes, the last, Ap. Met. 4, 5, 7; suscipit doctrinam seram plane et postumam, id. Mag. p. 297, 23; cena quam postumā diligentiā praeparaverat, with extreme care, id. Met. 6, 30, 21.—*
- 2 Subst.: postŭmum, i, n., that which is last, the end, extremity: de postumo corporis, Tert. adv. Gnost. 1.
ego ‥ in presenti chronographia ‥ nitor palam enucleare, qualiter et a quibus antiqui scematis mutatio nuper ceperit pullulare, quia ~is lectoribus hoc autumo gratum fore
ut ne aliquis in ~um sit adversitas propria manu signum sanctae crucis expressi
in ~um [v. l. imposterum ] inter nos
universitati vestre scribere nos et ratio et providentia necessaria compellit, ne sc. nostro silentio servorum Dei innocentia in ~um periclitari aut contra justum et equum debeat fatigari
ne autem in ~um dubium sit ubi plenarie surgat hidag[ium ] de hiis duabus villis sciendum est ‥
per quod in postterum possit universitati fidelium provenire dispendium
ejusdem verbi virtute propagantur in ‘ium [MS: ~um ] species tunc de terra producte
~a vero die
~a ‥ die moram pugne absolvit
~a ‥ die cum predicto fratre Crolandiam venit
hec donatio fuit facta in Pascha in Dorchecestre, et ~a vice eandem donationem liberaliter in Natali confirmavimus
in veteribus viris, quibus priscae legis licentia, nuptiales thalamorum copulas pro nepotum prosapia et ~orum [gl.: i. natorum ] progenie propaganda clementer indulsit
tradux ‥ i. propago, quod et pro peccato Ade dicitur, eo quod ab ipso in ~os fuit translatum
‥ ut tam tu quam ~i tui pro animae meae remedio intercedere debeatis
sed nec Victorii paschalis laterculi curriculum, qui dxxxii annorum circulis continetur, ~is sectandum decreverunt
cum suos ‥ ecclesia catholica ‥ doctores semper celebrare non cessat ‥ eisque [sic ] scriptis memorialibus promulget in ~os
fames ‥ famam suae malitiae ~is diuturnam relinquens
vitas precedentium patrum ~is ad exemplum vivendi transmittere
notum sit omnibus presentibus et ~is quod ‥
ut, sicut ‥ antiquorum industria nostri temporis aucta sunt studia, sic ‥ nostra quoque diligentia ~orum studiis aliquid adjiciatur
de quibusdam dudum fortuniis in Anglia de miro motis ~ibus [sic ] scripto redigere instans me racio monet
- 1. (v. plaats) meer naar achteren staand, geplaatst e.d.; achterste van twee [pars; pedes];
- 2. (v. tijd) volgend, later; (v. twee) laatste [tempora en aetas (daarop) volgende tijd; cogitationes; clades; oratores de laatst genoemde]; ➤ aetate posterior jonger; tempore posterior later; — adv. posterius later, daarna: iubet ~ ad se reverti;
- 3. (v. rangorde of volgorde) minder (belangrijk), slechter; later; ➤ suam salutem posteriorem salute communi ducere (Cic.); III. superl.
- 1. postrēmus, a, um (a) (v. plaats) achterst [pedes; acies gevecht in de achterhoede]; (b) (v. tijd) laatst; ➤ postremum impetum facere; postremā in comoediā aan het eind v.d. komedie; mense postremo; qui postremi advenerant als laatsten; (c) (v. rangorde of volgorde) geringst, slechtst, uiterst [genus]; ➤ servitus postremum malorum omnium; postremam fortunam pati; — subst. postrēmī, ōrum m achterhoede; — adv. postrēmum voor de laatste keer: si id facis, hodie postremum me vides; postrēmō ten slotte, eindelijk, ihb. in opsommingen: primum . . . deinde . . . postremo; samenvattend: kortom; ad postrēmum ten slotte, eindelijk: ~ apparere;
- 2. postumus, a, um (a) laatstgeboren, laatst ontstaan, klass. alleen als jur. t.t. nageboren (na de dood v.d. vader); — subst. ī m nakomeling; (b) laatst; ➤ tua postuma proles (Verg.).
作後者。次者。將來者。In posterum 將來。今以後。Postero 次日。翌日。
Suggest a Translation
See an image
- post.
- II. Posit.(not used in sing.nomm.), coming after, following, next, ensuing, subsequent, future: cum ibi diem posterum commoraretur: postero die, S.: posterā nocte, N.: postera aetas, H.: posterā Crescam laude, in the esteem of posterity, H.—Plurm. as subst, coming generations, descendants, posterity: sic vestri posteri de vobis praedicabunt.—Ellipt.: quam minimum credula postero (sc. tempori), to-morrow, H.: in posterum oppugnationem differt, the next day, Cs.: in posterum (sc. tempus) confirmat, for the future, Cs.: longe in posterum prospicere.— As substn., a sequence, result: posterum et consequens.—
- IIII. Comp, that comes after, next in order, following, latter, later, posterior: ut cum priore (dicto) posterius cohaerere videatur: nec acumine posteriorum (oratorum), nec fulmine utens superiorum: Pars prior apparet, posteriora latent, O.: cogitationes, afterthoughts: quod prius ordine verbum est, Posterius facias, H.: Posterior partīs superat mensura priores, i. e. the bulk of the hinder parts, O.—Fig., inferior, of less account, of lower value, worse: nihil posterius, nihil nequius: non posteriores feram (sc. partīs), I shall not be behindhand, T.: utrum posterior an infelicior esset iudicare: quorum utrique patriae salus posterior suā dominatione fuit.—
- IIIIII. Sup, hindmost, last, aftermost, rear: alia prima ponet, alia postrema: acies, S.: nec postrema cura, not the last, V.—Plurn. as subst, the last, rear: in agmine in primis modo, modo in postremis adesse, S.: non in postremis, especially(cf. in primis): Messapus primas acies, postrema coërcent Tyrrhidae iuvenes, V.—Fig., the last, lowest, basest, meanest, worst: genus: servitus postremum malorum omnium.
-
…eo divelli possunt et pereant sane in latrocinio, quoniam sunt ita multi ut eos carcer capere non possit. postremum autem genus est non solum numero verum etiam genere ipso atque vita quod proprium Catilinae est, de eius dilectu…
Cicero, in Catilinam
-
…obsides accipere, non dare, consuerint ; eius rem populum Romanum esse testem. Hoc responso dato discessit. Postero die castra ex eo loco movent. Idem facit Caesar equitatumque omnem, ad numerum quattuor milium, quem ex…
Julius Caesar, Gallic War
-
…induxi ut verear ne se idem Appius repente convertat et Caelium incipiat accusare illa sua gravitate censoria sed videro hoc posterius atque ita, iudices, ut vel severissimis disceptatoribus M. Caeli vitam me probaturum esse confidam. tu vero…
Cicero, pro Caelio
-
…dispositis familiaribus suis principibusque civitatum disparandos deducendosque ad suos curaret, quae cuique civitati pars castrorum ab initio obvenerat. Postero die concilio convocato consolatus cohortatusque est ne se admodum animo demitterent, ne perturbarentur incommodo ; non virtute neque in…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, ne hominibus levitate Graecis, crudelitate barbaris civem ac supplicem vestrum dederetis, ne periculosam imitationem exempli reliquis in posterum proderetis. sed cum L. Flacci res agatur, qua ex familia qui primus consul factus est primus in…
Cicero, pro Flacco
-
…paeana qui dixit aptiorem, in quo esset longa postrema, vidit parum, quoniam nihil ad rem est, postrema quam longa sit. Iam paean, quod pluris habeat syllabas quam tris, numerus a quibusdam, non pes…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…dignitas et splendor praestringebat, credo, oculos Vatini, quem tu propter commune odium in bonos oderas, in posterum autem, propter omnium spem quae de illo est atque erat, ante aliquanto timebas, L. Lentulum ,…
Cicero, in Vatinium
-
…cum perpetuo vestivit lumine Titan, brumali flectens contorquet tempore currum. Hic autem aspicitur sese ostendens emergit Scorpios alte posteriore trahens flexum vi corporis Arcum. quem propter nitens pinnis convolvitur Ales. at propter se Aquila ardenti cum corpore…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…, quid tandem de illa nocte dicit, cum inter falcarios ad M. Laecam nocte ea quae consecuta est posterum diem Nonarum Novembrium me consule Catilinae denuntiatione convenit quae nox omnium temporum coniurationis acerrima fuit atque acerbissima. tum Catilinae…
Cicero, pro Sulla
-
…Themistocle finxit. nam quem Thucydides, qui et Atheniensis erat et summo loco natus summusque vir et paulo aetate posterior, tantum morbo mortuum scripsit et in Attica clam humatum, addidit fuisse suspicionem veneno sibi conscivisse mortem hunc isti…
M. Tullius Cicero, Brutus