postmodum
postmodum, after a while, a little later
postmŏdum, adv. [post-modus],
- afterwards, presently, shortly (mostly post-Aug.): saepe ex injuriā postmodum gratiam ortam, Liv. 1, 9, 15: ne postmodum flecti precibus aut donis regiis posset, id. 2, 1, 9; 2, 2, 10; 2, 9, 7 Weissenb. (al. postmodo); Suet. Calig. 15; Val. Max. 2, 9, 9; 2, 10, ext. 2; Col. 1, 5, 9; 5, 9, 17; 6, 2, 6; Cels. 7, 26, 3.
postmodum, Adv. = postmodo, Liv., Val. Max. u.a. – ➳ Ter. Hec. 208 liest man jetzt postmodo; vgl. Krebs-Schmalz Antib.7 2, 334 f.
is ~um labentibus temporum lustris ‥ septies vicena et quaterna virginum milia dulcisonis melodiae concentibus canticum rude canentia ‥ auscultare ‥ meruit
fauni nascuntur de vermibus natis inter lignum et corticem et postremo procedunt ad terram et suscipiunt alas et eas amittunt ~um
fecit basilicam, quam ~um pagani ‥ succenderunt
~um vero, regnante W. rege, diratiocinavit illud Lanfranc’
Stephanum tunc Bononie comitem, ~um Anglie regem
pigriores in primis, pernicius ~um ‥ insistunt
~um easdem terras contulit et concessit ‥ Roberto et Nicholao
postmŏdum, (14) adv., c. le précéd. : Liv. 1, 9, 15 ; 2, 1, 9 ; 2, 2, 10 ; Val. Max. 2, 9, 9 ; Suet. Cal. 15.
postmodum
adv.
- post+modus, after a while, a little later: flecti precibus, L.