postprincipia
post-princĭpĭa, ōrum, n. [principium],
- continuance of a thing after it is begun, course, progress, sequel (ante-class.): ut quisque (quidque occeperit), sic ei procedunt postprincipia, Plaut. Pers. 4, 1, 4 (452): voluptas disciplinarum in postprincipiis exsistit, in principiis vero ipsis ineptae et insuaves videntur, Varr. ap. Gell. 16, 18, 6; 16, 9, 5: postprincipia atque exitus vitiosae vitae, old poet ap. Cic. Sest. 55, 118 (Halm reads post principia).
post-prīncipia, iōrum, n., der Fortgang einer Sache nach überstandenem Anfange, der Verlauf, der Ausgang, Plaut. u. Varro fr.: postprincipia atque exitus vitiosae vitae, Afran. com. fr. bei Cic. Sest. 118.
postprīncĭpĭa, ōrum, n. , suite, résultat : Varr. d. Gell. 16, 18, 6.