About
Menu

postremus

postremus [CL] 1 occurring at the latest point or period in time, last, final. ante diem mortis dolor adveniens tibi fortis, / anno dante moram, postremam traxit ad horam V. Gund. 49; corpora postremo nova tempore nostra resurgent L. Durh. Dial. IV 425. 2 last (in order of sequence); b (ellipt. or as sb. m.); c (in ~o) at last, finally. c1093 omnes ‥ vos hac ~a supplicatione convenio Anselm (Ep. 165) IV 39; tres ~os [libros] precedentibus preludiis gratius tempus Gratie commendat L. Durh. Hypog. 64.  b artium ‥ singularum a primis inventoribus posteriorum successioni paulatim innotuit notitia, primorum autem inventione vix aliquid compertum, posteriorum additione mediocriter adauctum, ~is postrema addentibus ad plane explicandum vix tandem patuit Balsh. AD 29; in summa familiaritate primos habuimus, in minori medios, in nulla ~os Gir. EH II 37.  c videtur autem et in ~o ‥ Balsh. AD 74; in ~o, i. post mortem Baconthorpe Quaest. Sent. I 4a.. 3 lowest or worst. Cornu namque bria recta racione vocatur, / non est, ut dicis, mundi postrema cloaca, / immo plus, uti scis, cleri lux, clara fit aqua M. Cornw. Hen. 221. 4 (as sb. n.) the latter. in omni eo quod facis, habeas in intentione unum horum aut ambo simul, quia ~um [ME: latere] incidit in primum AncrR 151.

Saved

Recent