praecano
prae-căno, ĕre (perf. praececini), v. a.
- I To foretell, predict, prophesy (post-class.; for the class. praecino), Tert. adv. Jud. 10; id. adv. Marc. 4, 40; Mamert. Genethl. 10 (al. praecinebant; v. praecino, II.).—*
- II To anticipate, i. e. prevent, destroy in advance the power of an enchantment: aiunt (viperam) praecanere, Plin. 29, 4, 21, § 69 dub. (perh. recanere, cf. id. 28, 2, 4, § 19).
prae-cano, cecinī, ere, I) vorhersagen, weissagen, Tert. adv. Iud. 10 extr. u. de idol. 15. – II) einer Zauberei vorgreifen, eine Zauberei vorher unschädlich machen, Plin. 29, 69. – ➳ Klass. Nbf. praecĭno, s. bēs.
præcănō, ĕre, tr., prédire, prophétiser : Tert. Jud. 10 || préserver dʼun charme : Plin. 29, 69, v. recano.