praecanto
prae-canto, no perf., ātum, 1, v. a.
- I To foretell, prophesy (ante-class.), Lucil. ap. Non. 102, 9.—
- II To enchant, bewitch (post-Aug.), Petr. 131 (for Cic. Fin. 2, 29, 94, v. praecento.
prae-canto, (āvī), ātum, āre, durch Zaubersprüche weihen, segnen, alqm, Marc. Emp. 16: filum, ibid. 30: lapilli praecantati, Petron. 131, 5: non praecantata oscula, Petron. 131, 11.
præcantō, (15) āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 enchanter préventivement : Petr. 131, 11 ¶ 2 prédire : *Lucil. d. Non. 102, 9.