About Report a problem

Menu

praecantare

praecantare [CL to chant spells over] 1 to sing beforehand, to prophesy or foretell (in song or verse). tene, soror, voluit res precantare futuras / spiritus? V. Merl. 1521. 2 to chant or incant (a spell or as a spell, unless quot. be construed as sense 3). si quis ~averit ad fascinum vel qualescumque praecantationes excepto symbolo et oratione Dominica, qui cantat et cui cantatur tres quadragesimas in pane et aqua peniteat Rob. Flamb. Pen. 334. 3 (eccl.) to chant or sing (a part of the liturgy). b (intr.). 1305 venerabilem ‥ archiepiscopum ‥ eligo in summum pontificem et pastorem, quam eleccionem cantico divine laudis ~ato fecimus ‥ solempniter publicari Reg. Cant. II 675; s1428 in capitulo hymno ‘Veni Creator’ ~ato reverenter Chr. S. Alb. 24.  b missa celebrata, sacerdos percantat eum Beleth RDO 161. 163C (ed. PL: ante cadaver ~at sacerdos.

Saved

Recent