praedux

praedux [LL] 1 that which leads or precedes. hoc monitorio ~duce usus es Osb. Clar. Ep. 12. 2 guide, leader (for sick or blind). qui [sc. clericus aeger] respondit, “precede me tantum ad quem dicis locum ‥�. ‥ qui dum ad sancti tumulum accessisset cum ~duce, supplici Deum exoravit prece quatinus illius mederetur languoribus Lantfr. Swith. 2; caecus ‥ / ad proprium rediit sine preduce tectum Wulf. Swith. II 1101; duae sorores ‥ cecitatis infelicitate contabescentes, ut neuter [sic] earum absque ~duce quoquam ire valeret Mir. Fridesw. 17; fueratque tanto dierum spacio penitus obcecatus, ne quovis modo se juvare aut quoquam ire sine ~duce potuisset Mir. Hen. VI IV 136. 3 moral guide, ethical leader: a (of king or saint); b (of God, Christ, or sim.). a 964 (13c) ego Ead[g]arus gentis Anglorum et barbarorum atque gentilium rex ac ~ux CS 1143; ex quo ‥ es hucce progressus, ~dux semper extiti tuus V. Neot. A 16; 1066 (1335) apostolum Petrum quem ~ducem et signiferum et defensorem in omnibus necessitatibus ‥ meis senseram CalCh IV 330.  b praeduce Christo Frith. 946; ipso [sc. Verbo Domini] ~duce vos proficitis in domo ejus Ad. Marsh Ep. 188 p. 339; itinere confecto, ipso [sc. Deo] nimirum ~duce quo premonente fuerat aggressum ‥ vota persolvit Chr. Rams. lxxxii; ~duce gratia Dei Ciren. I 273.