praeducere

praeducere [CL] 1 to lead before or in front. ante eum longo ordine reges innumerabiles alii celeberrime pompe ~ebantur Greg. Mir. Rom. 22. 2 to marry previously. 1160 cum Willelmus Adeliciam superduxisset, Albereda, quam preduxerat, in ipsis nuptiis pro se jus federis conjugalis protestata est Ep. J. Sal. 131.