praefatio
praefatio, a preliminary form of words, formula of announcement
Could not find praefationibus in Logeion dictionaries.
praefationibus Noun: feminine dative plural, Noun: feminine ablative plural of praefatio
praefātĭo, ōnis, f. [praefor], a saying beforehand; concr.,
- I That which is said or repeated beforehand, a form of words (esp. relig. or jurid.), formula: praefatio donationis, Cic. Verr. 2, 3, 80, § 186: sacrorum, Liv. 45, 5, 4: ultionis, Val. Max. 6, 3, 1: triumphi, Plin. 7, 26, 27, § 98.—
- 2 A preliminary hearing, an introductory address (law t. t.), Dig. 45, 1, 134.—
- II That which precedes a discourse or writing, a preface, prologue (post-Aug.): vocabula rustica aut externa cum honoris praefatione ponenda, saying, by your leave, Plin. praef. § 13: numquam tristiorem sententiam sine praefatione clementiae pronunciavit, Suet. Dom. 11: C. Cassius numquam sine praefatione publici parricidii nominandus, Val. Max. 2, 8, 8: jucundissime Imperator (sit enim haec tui praefatio verissima), qs. appellation, title, Plin. praef. § 1: nullā praefatione factā judici rem exponere, without preface, without any introduction, Dig. 1, 2, 1.—Of remarks before a recitation, designed to win the favor or avert the displeasure of hearers, a preface; also of books: praefationem dicere, Plin. Ep. 1, 13, 2; 2, 3, 1; 4, 11, 14; 4, 14, 8; Quint. 7, 1, 11; 8, 3, 31; 11, 1, 67; Mart. 3, 18, 1 al.
praefātio, ōnis, f. (praefor), die Bevorwortung, konkret die Vorrede, I) als t. t. der relig. u. publiz. Sprache, die vor einer relig. od. politischen Handlung gesprochenen Eingangsworte, die Vorformel, m. subj. Genet., fetialium, Suet. – m. obj. Genet., sacrorum, Liv.: donationis, Cic.: triumphi, Plin.: ultionis, Val. Max. – II) als jurist. t. t., die eine spätere Verhandlung, einen späteren Vertrag einleitende Verhandlung, die Vorverhandlung, der Vorvertrag, z B. eine vorläufige Verlobung, Paul. dig. 45, 1, 134. § 1. – III) die einzelnen Ausdrücken oder einem ganzen Vortrage vorausgeschickten Einführungsworte, Eingangsworte, a) im allg.: vocabula rustica aut externa, immo barbara etiam cum honoris praefatione ponenda, indem man »mit Erlaubnis, mit Respekt zu melden« vorausschickt, Plin.: sine praefatione clementiae, ohne vorher seine Milde zu rühmen, Suet.: C. Cassius, numquam sine praefatione publici parricidii nominandus, den man nie, ohne den Beinamen Vaterlandsverräter vorauszuschicken, nennen kann, Val. Max.: iucundissime Imperator (sit enim haec tui praefatio verissima, vorstehender Titel), Plin. – b) die einem Vortrage vorausgeschickten Einführungsworte, die Vorrede, das Vorwort (niemals = προοίμιον, prooemium, d.i. lat. principium od. exordium, d.i. der Eingang des eigentl. Vortrags), α) eines gerichtl. Vortrags, um die Zuhörer vorläufig mit der Sachlage des Prozesses bekannt zu machen, sein Auftreten mit seiner Pflicht zu entschuldigen usw., Quint. 7, 1, 11; 11. 1, 67 u.a. Gaius dig. 1, 2, 1. – β) bei Vorträgen, um den anwesenden Zuhörern für ihr Erscheinen zu danken, um Nachsicht zu bitten (captatio benevolentiae) u. dgl., s. Plin. ep. 1, 13, 2; 2, 3, 1 u.a. Mart. 3, 18, 1. – c) die der Erklärung eines Schriftstellers vorausgeschickten Einführungsworte, die Einleitung, Quint. 8, 3, 31.
ista testimonia sunt de eo quod in ~one diximus de libello Scottorum
Sedulius ‥ in ~one metrica, quae exametro et pentametro catalecto decurrit, primum versum decascemum texuit
rex Osuiu, praemissa ~one quod oportet eos ‥ regulam tenere, ‥ jussit
in catalogo compoti post descriptam prephationem sunt concurrentes adsignati quarum circulus habet annos quater septenos, id est xxviii
incipit exigui praefatio stricta libelli
~onibus coloratis et picturato fastu verborum sincera non eget affectio
ordinatio ostiarii: ‥ ~o ostiarii: Deum ‥ deprecamur ut hunc famulum suum ‥ benedicere dignetur
ordinatio exorcistae: ‥ ~o exorcistae: Deum ‥ deprecamur ut hunc famulum tuum ‥ benedicere dignetur in officium exorcistae
~o linteaminum
~o in medio aecclesiae. Sursum corda
hucusque ~o id est praelocutio et allocutio populi, hinc sequitur exhortatio, Sursum corda
Gelasius Afer qui ~ones ix dictavit
~o dicitur quasi prelocutio que est ad ministerium preparatio. ‥ nota quod decem sunt ~ones in missa
~onibus decem canonicis utimur
ad ‘per omnia’, et ad ~onem, omnes ad altare conversi debent stare
prima pulsatio ab epistola usque ad ~am
præfātĭō, (13) ōnis, f. (præfor), ¶ 1 action de parler dʼabord de : Plin. præf. 13 ; sine præfatione clementiæ Suet. Dom. 11, sans parler dʼabord de clémence ¶ 2 ce qui se dit dʼabord, a) formule préliminaire : Cic. Verr. 2, 3, 186 ; Liv. 45, 5, 4 ; b) préambule, avant-propos, exorde, préface : Quint. 7, 1, 11 ; 11, 1, 67 ; Plin. Min. Ep. 4, 14, 8 ; 5, 13, 3 || préambule [dʼun décret], considérants : Paul. Dig. 45, 1, 134.
- 1. aanhef, beginformule [sacrorum; triumphi];
- 2. (postklass.) voorwoord, inleiding.
praefatio , onis. f.
序文。小引。弁言。Haec tui — verissima 此卽汝之眞字號。Vocabula cum honoris praefatione ponenda 將欲有言先須禮遜。
Suggest a Translation
See an image
序文。小引。弁言。Haec tui — verissima 此卽汝之眞字號。Vocabula cum honoris praefatione ponenda 將欲有言先須禮遜。
Suggest a Translation
See an image
Huc usque Præfatio, id est prælocutio et allocutio populi, hinc sequitur exhortatio, Sursum corda.Præfationis usum jam inde sub Apostolis obtinuisse, colligere est ex Clemente lib. 8. Const. Apost. cap. 16. vel certe antiquissimum esse evincunt Cyprianus de Orat. Dom. Cyrillus Hieros. Catech. 5. Chrysost. in Liturg. et Homil. de Euchar. in Encæneis 18. et alibi passim, S. Augustinus cap. 3. de Vera relig. cap. 16. de Bono vid. de Civit. Dei lib. 10. cap. 4. et lib. 14. cap. 13. Concil. Milevitan. II. can. 12. Pelagius II. PP. in Epist. ad Episcop. German. et Galliæ, ubi novem Præfationes cantari constituit, quas in Ordine Romano inscriptas observare est, unam in albis Paschalibus, aliam de Ascensione Domini, tertiam de Pentecoste, quartam de Natali Domini, quintam de Apparitione Domini, sextam de Apostolis, septimam de Trinitate, octavam de Cruce, nonam in Jejunio et Quadragesima. Gregorius decimam de S. Andrea adjecit : denique Urbanus II. PP. undecimam de S. Maria. Vide Concilium Westmonasteriense ann. 1175. can. 14. Copriniacense can. 22. Præcepta Synodalia Petri de Collemedio Archiep. Rotomag. Synodum Bajocensem ann. 1300. can. 18. Ordinarium Præmonstrat. cap. 10. Honorium Augustod. lib. 1. cap. 41. 89. 101. 120. Beletum cap. 45. Menardum ad Sacrament. Gregorii Magni cap. 25. Card. Bona lib. 2. Liturg. cap. 10. etc.
Préfaces, préambules, in Charta ann. 1377. ex Bibl. Reg. :
Fuimusque in crastinum in Clerrano ubi audivimus eos, qui post plures Præfationes ex parte Regis Aragonum, etc.
praefātiō ōnis, f
- praefor, a preliminary form of words, formula of announcement: donationis: sacrorum, L.