About Report a problem

Menu

praefulgere

praefulgere [CL] 1 to shine with outstanding brightness; b (with reflected light). solus ‥ Moyses in ipsum ejus verticem ubi in igne et caligine divina majestas ~ebat ascendit Bede Hom. II 17. 194; quomodo ‥ potuit angelus ‥ tot et tantis ~ens nature deliciis videre Deum? Neckam SS III 64. 4.  b [ecclesiam] auro, argento, et gemmis ~entem exhibere sategit Found. Waltham 14. 2 (fig.) to shine forth, to be splendid or outstanding. b (w. dat.) to outshine, to exceed in splendour or eminence. viros sanctos ‥ in quibus eximius Uilbrord presbyteri gradu et merito ~ebat Bede HE V 10 p. 299; Treveris Sancti Paulini ~et cenobium Gosc. Edith 73; sic virginum prefulget castitas P. Blois Carm. 20. 2a. 27; fuit autem Orpheus ‥ vir maximus tam ingenii claritudine quam eloquentie suavitate ~ens Alb. Lond. DG 8. 20; non solum in illo glorioso stemmate regum Anglicorum in divitiis et gloria in regno potentissimi preful[s]erunt J. Furness Walth. prol. 2; sapiens ‥ quanto magis ‥ sapientie dote ~et Gir. TH I 22.  b sic ~ente omnibus siderea lampade Editha Gosc. Edith 59; adeo quod ‥ regios fastus assumeret et aulam ingressus ceteris coaulicis in omni magnificentia ~eret H. Bos. Thom. II 7; s1202 abbates ‥ ante nos fuerunt qui nos scientia ‥ precellebant et nobis ~ebant Chr. Evesham 111.

Saved

Recent