About

Menu

praefulcio

praefulcio, to prop up, support

prae-fulcĭo, si, tum, 4, v. a.
  • To prop up, support a thing. *
    • A Lit.: mollire praefultum torum, Prud. στεφ. 5, 335.—
    • B Trop.: primum illud praefulci atque praemuni, quaeso, ut simus annui, secure, Cic. Att. 5, 13, 3: aliquid multis modis, Gell. 7, 3, 44: servitus, ubi ego omnibus Parvis magnisque miseriis praefulcior, qs. am propped up, i.e. surrounded, hedged in by, Plaut. Ps. 3, 1, 6 (772).—
  • II To place in front as a prop or stay; trop.: quin me suis negotiis praefulciat, use me as a prop, Plaut. Pers. 1, 1, 12 (12).

Saved

Recent