praegero
prae-gĕro, no perf., gestum, 3, v. a.
- I To bear or carry before (post-class.): speculum, Ap. Met. 4, 31, 24.—
- II To do before; only subst.: praegesta, ōrum, n., things done before, former things: oblivio praegestorum, Cael. Aur. Tard. 1, 5, n. 150.
prae-gero, gessī, gestum, ere, I) vorhertragen, Apul. met. 4, 31 zw. (Hildebr. u. Helm progerit). – II) vorher tun, Partiz. subst. praegesta, ōrum, n., das Vorhergetane, Cael. Aur. de morb. chron. 1, 5, 150.
prægĕrō, gestum, ĕre, tr., porter devant, présenter à : Apul. M. 4, 31.