praegestio
praegestio, to desire greatly, delight
prae-gestio, īre, v. n.,
- to desire greatly, to delight (rare but class.): videre, Cic. Cael. 28, 67: apisci, Cat. 64, 145: ludere, Hor. C. 2, 5, 9.
prae-gestio, īre, sich überaus (ausgelassen) freuen, m. Infin., praegestit animus iam videre primum lautos iuvenes, deinde fortes viros, Cic. Cael. 67: dum aliquid cupiens animus praegestit apisci, Catull. 64, 145: iuvenca in udo ludere cum vitulis salicto praegestiens, Hor. carm. 2, 5, 7 sqq.
prægestĭō, (14) īre, intr., désirer vivement [suivi de lʼinf.] : Cic. Cæl. 67 ; Hor. O. 2, 5, 7.
prae-gestiō —, —, īre,
- to desire greatly, delight: videre: Ludere, H.: apisci, Ct.