praemaximus

praemaximus [CL prae-+maximus] , very great. illud ‥ agere in hominum conspectu, magnum constat esse transgressum, istud vero perficere, ~um in ipsum Deum videtur et est peccatum G. Steph. 34; homines autem ipsius ville, ob ejusdem loci ~am excellencie dignitatem, burgenses vocantur Chr. Battle f. 18v; ~um, prout decet, celebraturus convivium, palacium regium ingressus est Ps.-Elmh. Hen. V 11; 1429 impudenter asserere quod ‥ confrater meus et ego sumus in Anglia libertatum ecclesie ~i oppressores Bekynton I 256; 1437 ad ~a virtutum ‥ quibus supereminet dona Ib. I 54.