About Report a problem

Menu

praemandare

praemandare [CL] 1 to order or command beforehand; b (w. ut & subj.). quicquid ages, virtus illud premandet Hanv. VIII 190.  b archipresul vero consultus ~avit ut omni privatus beneficio ecclesiastico exauctoraretur H. Bos. Thom. III 22. 2 to report beforehand. 1253 regi pro certo significabant, quod nisi festinanter ‥ in Wasconiam veniret, omnia foret amissurus, et hec sepius ~averant, sed tunc precise M. Par. Maj. V 378.

Saved

Recent