praemior
Could not find praemiarique in Logeion dictionaries.
praemiarique Verb: present passive infinitive of praemior
praemĭor, āri, v. dep. [praemium],
- to stipulate for a reward: constabat, in cognitionibus patriis nundinari praemiarique solitum, Suet. Tit. 7: sequimini me, praemiati, Nov. ap. Fest. p. 464 Müll. (Com. Rel. p. 217 Rib. ex conject.).
praemior, ārī (praemium), sich Belohnung ausbedingen, Suet. Tit. 7, 1.
præmĭor, ārī, tr., stipuler un gain : Suet. Tit. 7.