praemitis
prae-mītis, e, adj.,
- very gentle (poet.): asina, Juvenc. 3, 633; Ven. Fort. Carm. 3, 12, 37.
prae-mītis, e, sehr sanft, Iuvenc. 3, 636. Ven. Fort. carm. 3, 12, 37.
mensam / ‥ Petro quae gignit odores / praemites statuit
nam duo praemitis laudaverat aera magister, / quae injecit templi vidua nuda gazis
agnos atque pios praemiti contulit agno [i. e. Christo ]
post quem germanus praemitis regmina cellae / Siguinus alterius sumpsit cognomine dictus
præmītis, e, très doux, très pacifique : Juvenc. 3, 636.