praemonitio
praemŏnĭtĭo, ōnis, f. [praemoneo],
- a forewarning, premonition (eccl. Lat.), Tert. adv. Marc. 2, 4.
praemonitio, ōnis, f. (praemoneo), die Vorhererinnerung, Vorerinnerung, Tert. adv. Marc. 2, 4 extr. u.a. Eccl.
exiit, reputans apud se forte non sine sui ~one primo ad sedem suam introitus die evangelium lectum fuisse ‘Nemo potest duobus dominis servire’
multas etiam alias ~ones pariter et premunitiones rex iste divina miseratione ‥ suscepit
post ~onem sibi factam quod equum talem debite custodiret
præmŏnĭtĭō, ōnis, f. , avertissement [préalable] : Tert. Marc. 2, 4.