praesidens
praesidens, a president, ruler
praesĭdens, entis, v. praesideo fin.
præsĭdēns, (16) entis, m. (præsideo), celui qui a la préséance, gouverneur [de province] : Tac. Ann. 3, 40 || président : Décad.
Præses, provinciæ rector, comes, in Cod. Theod. lib. 8. leg. 13. tit. 7. et sæpius. Edictum Johannis Reg. Franc. ann. 1355. tom. 3. Ordinat. pag. 2 :
Præsentibus multis aliis Prælatis, Baronibus, Presidentibusque et aliis gentibus ipsius Parlamenti Consiliariis nostris, etc.
Decanusaut
Præpositusdicitur, in Conc. Mexicano ann. 1585. inter Hisp. tom. 4. pag. 391. Adde Reg. consuetam Toribii Archiep. Limæ, ibid. pag. 672.
Præsidens, qui principalis est visitator, intra biennium omnia monasteria in propria persona visitet. Président,eadem notione dicunt Cluniacenses Reformati.
Sub sigillis Præsidentium quatuor nationum.
praesidēns entis, m
- P. of praesideo, a president, ruler: superbia praesidentium, Ta.