About

Menu

praetemptare

praetemptare [CL], praetentare [cf. CL pertentare] 1 to probe or test beforehand. c1211 viam autem humilitatis satis hactenus ex industria ~avimus Gir. Ep. 6 p. 226; non pretemptata tanti operis difficultate Gerv. Melkley AV 1; ut quidam cecus eadem via graderetur, baculo semitam ~ante V. II Off. 24; adherens tumbe ‥ et eam gyro circuiens suam pretentavit valentiam, diffidens adhuc viribus ‥ Mir. J. Bev. C 332. 2 to attempt, try out; b (w. inf.). vadi pretentandi periculum ‥ suscepit Gir. IK I 8 p. 73; multa per internuntios ‥ rex Anglorum vano labore ~asset Id. PI III 10 p. 254; s1253 quod ‥ proposuerat et ~averat M. Par. Maj. V 415.  b ne ab officio ‥ remoti in alia diocesi ~ent ministrare Egb. Dial. 405; quod animalium genus nullus ‥ abducere pretentavit Wals. HA I 410.

Saved

Recent