praetento
prae-tento or praetempto, āvi, ātum, 1, v. a.
- To feel, search, or grope out beforehand, to examine previously, to estimate beforehand, anticipate (mostly poet. and in post-Aug. prose): praetentare baculo, luminis orbus, iter, Ov. Ib. 262: praetentat manu silvas, id. M. 14, 189: praetentat pollice chordas, id. ib. 5, 339: pedibus praetentat iter, Tib. 2, 1, 77: cochleae corniculis praetentant iter, Plin. 9, 32, 51, § 101: sinum, Suet. Aug. 35: culcitis et stragulis praetentatis et excussis, id. Claud. 35: fato pericula vestra praetentate meo, Luc. 9, 397.—
- B Trop., to test or try beforehand: vires, Ov. M. 8, 7: judicis misericordiam, Quint. 4, 1, 28.—
- II To hold before one's self: praetentat pallia laevā, Claud. B. Gild. 438.—
- B Trop., to make a pretext of: impia praetentans vulnera, Val. Fl. 6, 75.
prae-tento (-tempto), āvī, ātum, āre, I) vorher betasten, A) eig., vorher untersuchen, durchsuchen, sinum, culcitas, Suet.: aestuaria ac silvas, Tac.: iter baculo, Ov.: iter pedibus, Tibull.: iter corniculis (v. den Schnecken), Plin. – B) übtr., etw. vorher versuchen, einen Vorversuch-, eine probe mit etw. machen, vires, Ov.: misericordiam iudicis, Quint.: crimina, Tac.: tiro ante exercitio praetemptandus, Veget. mil. – II) vor sich halten, A) eig.: pallia, Claud. b. Gild. 438. – B) übtr., vorwenden, vorschützen, Val. Flacc. 6, 75.
See: praetentare
prætentō (13) (-temptō), āvī, ātum, āre, (participe à la fois de tendo et de tento ) tr. ¶ 1 tendre ou étendre en avant, allonger : Claud. Gild. 438 ; [fig.] Val. Flacc. 6, 75 ¶ 2 tâter par-devant, explorer en tâtant : iter Ov. Ib. 269, tâter son chemin, cf. M. 14, 189 ; Suet. Aug. 35 || sonder, essayer, éprouver : vires Ov. M. 8, 7, faire lʼessai de ses forces ; misericordiam Quint. 4, 1, 28, sʼadresser à la pitié ; chordas Ov. M. 5, 339, préluder sur la lyre.
- 1. uitspannen, voor zich houden [pallia];
- 2. (metaf.) voorwenden, veinzen.
praetentō see praetempto.