praetego
praetego, to protect
prae-tĕgo, texi, tectum, 3, v. a.,
- to cover over, to shelter, protect (poet. and in post-Aug. prose): cavo praetegit aere caput (al. protegit), Prop. 3, 12 (4, 13), 12: quae somnium (tuum) saxa praetexerint, i.e. the rocks that sheltered your repose, Plin. Pan. 15: praetecto capite, Cael. Aur. Tard. 1, 5, 112.—Trop.: vitia sua capillis et pallio, et (quod maximum est velamentum) divitiis praetegebat, Lact. 5, 2.
prae-tego, tēxī, tēctum, ere, vorn bedecken, praetecto capite, Cael. Aur.: praetectis lanā aut veste locis, Cael. Aur.: übtr., quae saxa somnum (tuum) praetexerint, welche Felsgrotten im Schlafe dich beschirmten, Plin. pan.: vitia capillis et pallio et divitiis praetegebat, Lact.
See: praetegere
prætĕgō, (14) xī, ctum, ĕre, tr., couvrir par- devant ; [fig.] abriter : Plin. Min. Pan. 15 || voiler, dissimuler : Lact. Inst. 5, 2.
prae-tegō —, —, ere,
- to protect: cavo aere caput, Pr.