praevincio
prae-vincio, nxi, nctum, 4, v. a. (post-class.).
- Lit., to bind before or in front, to fetter: laqueo praevinctus, Gell. 15, 10, 2. —
- II Trop.: ferinis voluptatibus praevinctus, Gell. 19, 2, 3.
prae-vincio, vīnxī, vīnctum, īre, vorher binden, -fesseln, Gell. 15, 10, 2. Ven. Fort. vit. S. Medard. 4. – bildl., ferinis voluptatibus praevinctus, Gell. 19, 2, 3.
prævincĭō, vīnxī, vīnctum, īre, tr., lier, enchaîner dʼavance ou en avant : Gell. 15, 10, 2 ; 19, 2, 3.