praevitio
praevitio, to corrupt beforehand
prae-vĭtĭo, āvi, ātum, 1, v. a.,
- to corrupt or vitiate beforehand (poet. and in post-class. prose): (gurgitem), Ov. M. 14, 55: ex alio morbo praevitiati, Cael. Aur. Tard. 2, 1, 15.
prae-vitio, (āvī), ātum, āre, vorher verderben, vorher zugrunde richten, gurgitem, Ov. met. 14, 55: senes ex alio morbo praevitiati, Cael. Aur. de morb. chron. 2, 1, 15.
prævĭtĭō, ātum, āre, tr., corrompre dʼavance, empoisonner [des eaux] : Ov. M. 14, 55 || prævitiatus, déjà altéré [par la maladie] : C. Aur. Chron. 2, 1, 15.
prae-vitiō —, —, āre,
- to corrupt beforehand: (gurgitem), O.