praevideo
praevideo, to see first, see beforehand, foresee
Frieze-Dennison Vergil
praevideō, vīdī, vīsus, 2, a.: to see beforehand; foresee, 5.445.
prae-vĭdĕo, vīdi, vīsum, 2, v. a., to see first or beforehand, to foresee.
- I Lit. (poet.): ictum venientem a vertice, Verg. A. 5, 444: an, quia praevisos in aquā timet hostia cultros? Ov. F. 1, 327: cultri in liquidā praevisi undā, Ov. M. 15, 135.—
- II Transf., mentally,
- A To foresee, anticipate, discern beforehand (class.): de re publicā, quam praevideo in summis periculis, Cic. Att. 6, 9, 5: praevisā locorum utilitate, Tac. A. 12, 63: nec praeviderant impetum hostium milites, nec, si praevidissent, satis virium ad arcendum erat, id. H. 4, 15; Plin. Ep. 1, 20, 13; Tac. A. 12, 40: non tantum praevisa, sed subita expedire, id. ib. 14, 55: praevisum periculum subterfugere, Suet. Aug. 10. —
- B To provide (late Lat.): quod ne fieret consilio solerti praevidit, Amm.21, 8, 3.
prae-video, vīdī, vīsum, ēre, I) schon zuvor (früher) sehen, -erblicken, a) physisch: ictum venientem a vertice, Verg. Aen. 5, 444 sq.: praevisi in aqua (des Wasserbeckens beim Opfer) cultri, Ov. fast. 1, 327: u. so cultri in liquida praevisi unda, Ov. met. 15, 135: quod praevisā locorum utilitate peiora legissent, Tac. ann. 12, 63. – b) geistig: quisque quasi fortissimum amplectitur, cum ab alio dictum est quod ipse praevidit, was er selbst schon vorhergesehen (darüber gedacht hat), Plin. ep. 1, 20, 13. – II) übtr.: A) etw., ehe es eintritt, vorher-, voraussehen, res publica, quam praevideo in summis periculis, deren politische Lage, wie ich voraussehe, höchst bedenklich ist, Cic. ad Att. 6, 9, 5: pr. impetum hostium, Tac. ann. 4, 15: quod nobis praevisum, Tac. ann. 12, 40: qui me non tantum praevisa sed subita expedire docuisti, Tac. ann. 14, 55. – B) Vorsorge tragen, m. folg. ne u. Konj., quod ne fieret, consilio sollerti praevidit, Amm. 21, 8, 3. – ➳ Oft verwechselt mit provideo, w. vgl.
See: praevidere
prævĭdĕō, (13) vīdī, vīsum, ēre, tr., ¶ 1 voir auparavant, apercevoir dʼavance : Virg. En. 5, 444 ; Ov. F. 1, 327 ¶ 2 [fig.] prévoir : Cic. Att. 6, 9, 5 ; Plin. Min. Ep. 1, 20, 13 ; Tac. Ann. 12, 40 ; 63 ; H. 4, 15 ; Suet. Aug. 10 ¶ 3 = provideo Amm. 21, 8, 3.
- 1. (poët.; postklass.) van tevoren zien [ictum venientem];
- 2. (metaf.) voorzien, voorvoelen [impetum hostium]; ➤ praevisum periculum subterfugere.
prae-videō vīdī, vīsus, ēre,
- to see first, see beforehand, foresee: ictum venientem a vertice, V.: cultri in liquidā praevisi undā, O.—Fig.: de re p., quam praevideo in summis periculis, discern beforehand: impetum hostium, Ta.