primitivus
prīmĭtīvus, a, um, adj. [primus],
- the first or earliest of its kind, primitive (post-Aug.): flores, that blossom first, Col. 9, 13: anni, the first, id. Arb. 23.—
- B Gram. t. t. (for the class. primigenius, nativus): verba, primitives, Prisc. p. 824 P.—
- 2 Esp., the first-born: fetus, Prud. στεφ. 10, 828: primitivum in pecoribus, Vulg. Exod. 13, 12: primitivo suo, id. 3 Reg. 16, 34.—Trop.: Asiae in Christo, Vulg. Rom. 16, 5.
prīmitīvus, a, um (primus), das erste in seiner Art, flores, die zuerst blühen, Colum.: anni, die ersten, Colum.: verba, Stammverba, Prisc. – subst., primitiva (die Erstlinge) frugum, Solin. 16, 5 u. Eccl.
Melliti, archipraesulis a ~o Augustino tertii ‥ sanctitas
~us noster Augustinus
hec enim virgo postmodum una erat de septem illis ~is in quibus idem pater inchoavit tocius ordinis sui congregationes
si ulterius permittantur ~orum donancium voluntates
sacrosancte fidei ~ii cultores
membris ‥ illius ~ae ecclesiae Dominus non pepercit
supernae prolis paranymphus ~ae [gl.: ] dispensans ecclesiae rudimentumfrymcynnendre
coeperunt apostolicam ~ae ecclesiae vitam imitari
hanc [vitam monachorum ] ~a [v. l. primitia ] per apostolos in Judaea initiavit æcclesia
~a Dei disponentis gratia
~e constitutionis legem observari necesse erit
Albano Anglorum prothomartire, qui Britanniam primitivo [v. l. primevo ] sanguine purpuravit
grossos vocant ~as et immaturas ficus atque inhabiles esui
nunc succum exigit pomorum silvestrium ‥ nunc uvarum liquorem desiderat ~arum
a ~is adolescentie moribus cepit morum maturitate senescere
conabatur lascivie inundantis ~a [v. l. primitia ] jejuniis crebris ‥ suffocando exstinguere
in ~is consecracionis paterne quosdam nostre communitatis alumpnos ad benedicciones beneficiorum ecclesiasticorum dignabamini promovere
constituit ‥ metropolitanam et ~um sedem in civitate Dorobernia
animal leo rugiens in audatia ~um
ecclesiam ‥ tanquam sui et tocius regni munimentum et presidium ~um a fundamentis construxit
vaccarii rectum est ut habeat lac vacce veteris vij noctibus, postquam enixa erit, et ~arum [(AS: ] bistinguium xiiij noctibusfrymetlinge
at Jacob edulium contempsit et jus ~orum prudenter acquisivit unde et benedictionem hereditavit
gens ‥ permixta et a ~is scatebris longis derivata
fidiculam vero reor ad proceleumaticum pertinere, cujus ~um est fidis
unde haec [pronomina ] derivantur? a genitivis ~orum
mas ~um, masculus diminutivum
auctor est Priscianus quod nominativo ~i aliquando ultima littera subtrahitur et additur -bris, ut possit esse mulier, muliebris
sume naman synd , ~aþæt synd frumcennede oððe fyrmyste swaswa ys scolaon Englisc scol , monsdun ‥sume synd dirivativa,þæt synd, ða ðe cumað of oðrum namum : scolasticus ‥ montanus
porcus ‥ dicitur ab hoc nomine quod est purus, eo quod sit minime purus, sed alii volunt esse ~um
in lingua quidem Latina pauca sunt vere ~a nomina
horum [nominum ] sunt et ~a et derivativa. ~a vero sunt que primam habent inposicionem ut vis
~a quedam ratio est que sua virtute res omnes tam corporales quam intelligibiles comprehendit
putredo accidit dentibus aut ex causa ~a aut derivativa
interrogacio tua procedit ex ignorancia ~orum, sc. logicalium, que nullus desudans cuicunque sciencie ignorare deberet
in tenera juventute, quando potissime proficerent in scienciis ~is
in ~is scienciis et in sacra theologia debite instruantur
in te primum ultimatur / primitivum derivatur
prīmĭtīvus, a, um, premier [en date], premier-né : Col. Rust. 9, 13 ; Prud. Perist. 10, 828 || primitif [en t. de gramm.] : Prisc. || pl. n. primitiva Sol. 16, 5, prémices.
Primitivus,