About Report a problem

Menu

progigno

progigno, to beget, bear, bring forth

Frieze-Dennison Vergil

prōgignō, genuī, genitus, 3, a.: to beget; bear, bring forth, 4.180.

Could not find progenuit in Logeion dictionaries.

progenuit Verb: perfect active indicative 3rd singular of progigno

See progenuit in Morpho

prō-gigno, gĕnŭi, gĕnĭtum, 3, v. a.,
  • to beget, bear, bring forth, produce (rare but class.): neque natus est neque progignetur, Plaut. Truc. 4, 1, 1 (699): in seminibus vis inest earum rerum, quae ex iis progignuntur, Cic. Div. 1, 56, 128: illam terra parens Progenuit, Verg. A. 4, 180: te saevae progenuere ferae, Ov. H. 7, 38: sensum progignere acerbum, Lucr. 4, 670: novos motus rerum, id. 2, 81: quia nolebam ex me morem progigni malum, Plaut. Ps. 1, 5, 77 (491); v. Ritschl ad h. l.: Eurotae progignunt flumina myrtus, Cat. 64, 89.

Saved

Recent