proportionalitas
prōportĭōnālĭtas, ātis, f. [proportionalis],
- proportion, Boëth. 2 Arithm. 40.
prōportīōnālitās, ātis, f. (proportionalis), die Verhältnismäßigkeit, das Ebenmaß, Boëth. inst. arithm. 2, 40. p. 137, 8 Fr. u.a.: Plur. ibid. 2, 42 in.
quantitates que dicuntur continuam ~atem habere sunt quarum eque multiplicia aut equa sunt aut eque sibi sine interruptione addunt vel minuunt
cum vero propositi fuerint numeri continua se ~ate sequentes quorum duo extremi contra se primi, erunt ipsi secundum suam proportionem minimi
continua ~ate distinguuntur
continua ~as est quociens secundus ad tercium se habet, sicut primus ad secundum, quolibet fuerunt in ordine ut quattuor, sex, novem
motus divisibilis et proportionalis ~ate et divisibilitate spatii
in majoribus terminis major ~as invenitur
duplex est bonitas creature: una prima et naturalis, alia secunda et moralis. primam Deus influit equaliter in omnes, secundum quod equalitas dicit proportionem, non autem secundum quod dicit ~atem
dicendum [est ] quod inter imaginem creatam et Trinitatem non est equalitas proportionis; est tamen equalitas ~atis, quia sicut Pater gignit Filium et ex illis duobus procedit Spiritus Sanctus, ita mens gignit verbum et illo mediante spirat amorem
invenietur quod pulchritudo que apparet ex conjunccione earum non apparet nisi propter ~atem earum
prōportĭōnālĭtās, ātis, f. , proportionnalité : Boet. Arithm. 2, 40.