propositor
prōpŏsĭtor, ōris, m. [propono],
- a proposer (eccl. Lat.), Aug. Duab. Anim. 8, 10.
officium ~oris maris et marisci(
Karolus Rex ipse qui S. Othmari hebdomada ipse Propositor et pincerna per triduum de vico Stainhem servivit, volatiliaque nos edere fecit.Cap. 16 :
Milites quidem, quando sibi absque fratribus esse vacabat, intus et foris mensæ suæ Propositores et pincernas hebdomadarios habere solebat, disciplinanterque sibi ab eis ministrari volebat.Adde Eckeardum Minimum de Vita Notkeri Balbuli cap. 13.
Propositornuncupatus. De pincerna itaque minus recte intellexisse videtur vir doctissimus.
Propositores festum fatuorum vocant, in Statuto Ludov. archiep. Senon. ann. 1445. inter Instr. tom. 12. Gall. Christ. col. 96.