proximo
proximo, very lately, shortly
proxĭmō, adv. [proximus],
- very lately, Cic. Att. 4, 17, 3.
proxĭmo, āre, v. n. and a. [proximus],
- to come or draw near, to approach, be near (only post-class.; for in Cic. N. D. 2, 44, 112, we should read proxima): dum in vicum proximamus, Ap. Met. 2, 32, 5 Oud.; Bip.; alicui, Sol. 48: foribus, Ap. Met. 6, 3, 12 Oud.; ripam maris, id. ib. 11, 16, 13.; luce proximante, id. ib. 5, 6, 31 Oud.; per quam proximamus ad Deum, Vulg. Heb. 7, 19.
1. proximo, āvī, ātum, āre (proximus), sich nähern, nahe daran sein, -liegen, nahe herankommen, m. Dat., proximat ei Margiane regio, Solin. 48, 2: m. Acc., ripam maris, Apul.: absol., senex per viam proximat, Apul.: ut imago etiam videatur proximare, Chalcid. Tim.: luce proximante, mit Tagesanbruch, Apul.: iam proximante die, Solin. – miles ad secreta iudicis proximatus, Cassiod. – neutr. pl. des Partiz. Präs. subst., ut pronius sit cutis laevitate proximantia aemulari, Solin. 30, 26.
2. proximō, Adv. (Abl. v. proximus), ganz kürzlich, Cic. ad Att. 4, 17, 3 (= 4, 18, 5) zw. Apul. met. 1, 4 (auch Eyssenhardt).
See: proximare
1 proxĭmō, adv., c. proxime : Cic. Att. 4, 17, 3 [4, 18, 5 ].
2 proxĭmō, āre (proximus), intr. et tr., sʼapprocher de, être proche de : [avec dat.] Sol. 48, 2 || [avec acc.] Apul. M. 11, 16 || [abst ] luce proximante Apul. M. 5, 6, à lʼapproche du jour || pass. proximatus, approché de : Cassiod. Var. 11, 6.
- 1. naderbij komen, naderen (abs.; m. dat.; acc.) [foribus; ripam];
- 2. (v. tijd) naderen, aanstaande zijn.
proximō
adv.
- proximus, very lately, shortly: proximo a. d. vi Kal. Octobr., just before.