pudhepec
Wdhepeccenset Spelmannus, Saxon. wdu, et wde,
silva, et pec,
cæsio: picum enim avem, quæ arbores inscindit,
spe, vocant Angli, uti et segmenta, quæ in sarciendis calceis sutores appingunt. Nam licet
Pudhepecpræferant MSS. id natum putat ex affinitate literæ P. cum w. Saxonico.
Wudehewetin Edit. Thorp. awudu, lignum, et heawan, cædere, secare, unde wudu-heawere, ligni cæsor, in Bibl. Anglos. Deut. 29, 11.