pudibundus
pudibundus, ashamed, covered with shame
pŭdĭbundus, a, um, adj. [pudeo].
- Act., ashamed, shamefaced, bashful, modest (poet. and in post-Aug. prose): matrona, Hor. A. P. 233; Ov. Am. 3, 7, 69: vir, Just. 38, 8, 10: ora, Ov. F. 2, 819; id. M. 6, 604: pudibundus pavo ac maerens (caudā amissā), Plin. 10, 20, 22, § 44.—Poet.: pudibunda dies, i. e. that is ashamed of the evil deeds committed in it, Stat. Th. 5, 296.—
- II Pass., of which one should be ashamed, shameful, disgraceful, scandalous, = pudendus: exitia, Val. Fl. 1, 809: genus, Just. 23, 45 (al. pudendum): sales, Auct. Pan. ad Pis. 114.
pudibundus, a, um (pudeo), I) schamhaft, verschämt, matrona, Hor.: vir, Iustin.: quin istic pudibunda iaces, pars pessima nostri! Ov.: p. dies, der der entdeckten (bösen) Tat sich schämende, Stat. Theb. 5, 296.: p. quodam modo disputatio, Augustin. – II) dessen man sich zu schämen hat, schimpflich, schändlich, exitia, Val. Flacc.: maternum genus, Iustin.: ministerium, Ambros.: sales, Auct. carm. ad Pis.
at ille ~o lumine et demisso capite ‥ inquit
frustrato labore jam pudabunda hinc effugabitur
ne ~a [gl.: verecunda vel obscena, ] corporis nuditas et indecens obscenitas castos offenderet obtutusscamlic , pudica
unicornis ire ‥ habet vij catulos ‥ tercius est putibundum [ME: ] improperiumschendful
preuncto circulo ~o cum oleo
fecerunt sibi perizomata ad tegendum sua membra putibunda [ME: ]schentfule
Joseph piis manibus membra Domini bajulat: iste illis quibus paulo ante ~a scorti libidinose tractaverat
in lecto munda lateant ejus [conjugis tue ] pudibunda
Cham ridet / dum nuda videt / pudibunda parentis
femoralibus opus est, ubi ~a [gl.: ] lateant naturele huntose chose
hac aqua lavet mulier ~a sua intus et exterius et circumstantias
Ajax ‥ cujus uxor erat Tecmesse ~a matrona
materia ‥ copiosa erudiendo comfortat animum, sed lingua indocta commune omnium declinando ~us erubescit †anditum [l. auditum ]
pŭdĭbundus, (13) a, um (pudeo), ¶ 1 qui éprouve de la honte, de la confusion : Hor. P. 233 ; Ov. Am. 3, 7, 67 || ora pudibunda Ov. F. 2, 819, visage plein de honte, cf. Stat. Th. 5, 296 ¶ 2 honteux, infâme : Val. Flacc. 1, 809.
- 1. beschaamd, bedeesd [matrona];
- 2. (postklass.) schandelijk, smadelijk, onterend [exitium].
pudibundus , a, um. adj.
羞耻。潔者。Pars pudibunda nostri 小便。Pudibunda dies 淸早天紅。
Suggest a Translation
See an image
羞耻。潔者。Pars pudibunda nostri 小便。Pudibunda dies 淸早天紅。
Suggest a Translation
See an image
pudibundus
adj.
- pudeo, ashamed, covered with shame: matrona, H.: ora, O.