pupula
pupula, the pupil of the eye
pūpŭla, ae, f. dim. [pupa].
- A girl, little lass, puppet; as a term of endearment, Ap. Met. 6, 16, 8; A PVPVLA, from the age of girlhood, Inscr. Orell. 3031.—
- II The pupil of the eye, Cic. N. D. 2, 57, 142; Varr. ap. Non. 172, 5; Hor. Epod. 5, 40: duplex, Ov. Am. 1, 8, 15; Ap. Met. 10, 32, 20; acies ipsa, quae pupula vocatur, Cat. 65, 46.
pūpula, ae, f. (Demin. v. pupa), I) Mädchen, Püppchen, a pupula, vom Mädchenalter an, Corp. inscr. Lat. 10, 6009. – als Liebkosung, mea pupula, mein Püppchen, Apul. met. 6, 16. – II) übtr., wie κόρη, die Pupille, der Augenstern, der Augapfel (weil sich in ihm uns ein Bildchen darstellt; vgl. Hildebr. Apul. met. 3, 22. p. 191), Varro fr., Cic. u.a.: nigellae pupulae, Varro fr.: glauci oculi pupula, Solin.: glauca oculis inest pupula, Solin. – meton., das Auge, Hor. (Plur.) u. Apul.
hec ~a,la ymage del oil
profecto si quis mihi ~am ignito ferro transforaret
ut mentis pupula, / quam carnis putide caligat copula, / detersa penetret Dei spectacula
dicit ei per visum noctis in volucre duodecim posse ~as inveniri, quibus apertis restituatur sanitati ‥ pennis interspectis et tribus ~is vel quatuor auceps inventis socios suos vocat
pūpŭla, (14) æ, f. (pupa), ¶ 1 petite fille : CIL 1, 1570 ; mea pupula Apul. M. 6, 16, ma mignonne ¶ 2 pupille [de lʼœil] : Cic. Nat. 2, 142 || œil : Apul. M. 3, 22.
- 1. (Apul.) klein meisje;
- 2. pupil van het oog.
Agilus cum uxore sua Ursa et cum unaPupula et casis et substantiis ; Racipertus cum uxore sua Sindula, et filiis masculis 11. casis et substantiis.
Imago, quæ fit a puellis, in Glossario ad Doctrin. Alexandri de Villa Dei. Vide supra Paupada.
pūpula ae, f dim.
- pupa, girl, the pupil of the eye: acies ipsa, quā cernimus, quae pupula vocatur: fixae, H.: duplex, O.