pupillatus
pūpillātus, ūs, m. [pupillus],
- orphanage, wardship, pupilage: TVTOR A PVPILLATV, a guardian of orphans, Inscr. Orell. 2880.
pūpillātus, ūs, m. (pupillus), das Waisenalter, tutor a pupillatú, Waisenvormund, Corp. inscr. Lat. 6, 2210.
pūpillātŭs, ūs, m. (pupillus), pupillarité, âge du pupille, minorité : CIL 6, 2210.