pupulus
pupulus, a little boy
pūpŭlus, i, m. dim. [pupus].
- A little boy, Cat. 56, 5; mockingly, of an old man, Sen. Ep. 12, 3.—
- II A puppet, Arn. 7, 215.
pūpulus, ī, m. (Demin. v. pupus), I) das Knäbchen, der kleine Knabe, Catull. 56, 5. Sen. ep. 12, 3. – II) das Püppchen, Arnob. 7, 8.
pūpŭlus, (15) ī, m. (pupus), petit garçon : Catul. 56, 5 ; Sen. Ep. 12, 3 || poupée, figurine : Arn. 7, 8.
pūpulus ī, m dim.
- pupus, a little boy, Ct.