pupillariter
pūpillārĭtĕr (pupillaris), au lieu et place dʼun pupille : Cod. Just. 6, 30, 20, 1.
Substituendo eosdem invicem vulgariter, Pupillariter et compendiose, breviloce et fideicommissarie, per illum modum, videlicet per quem adutilitatem liberorum superstitum, et heredum suorum melius valere poterit et debebit.