purpuratus
purpuratus, one clad in purple, an officer of a royal court, king’s attendant, courtier
purpŭrātus, a, um, adj. [purpura],
- clad in purple: mulier, Plaut. Most. 1, 3, 131 (287).—
- II As subst.: purpŭrātus, i, m., a high officer at a king's court (so called because clothed in purple), Cic. Tusc. 1, 43, 102; Liv. 30, 42; 37, 23; Flor. 1, 10; Curt. 3, 2, 10; 3, 6, 4.—Hence, sarcastically of Gabinius, Cic. Cat. 4, 6, 12.
purpurātus, a, um (purpura), in Purpur gekleidet, I) adi.: p. mulier, Plaut. most. 289. – II) subst., ein in Purpur gekleideter Hofbeamter der oriental. Fürsten, im Plur. Hofleute, Höflinge, Kämmerlinge, purpuratis tuis ista minitare, Cic.: duces regii, praefecti et purpurati, Liv.: purpuratis solita vanitas, Curt.
purpŭrātus, (13) a, um (purpura), ¶ 1 vêtu de pourpre : Pl. Most. 289 ¶ 2 m. pris substt , homme vêtu de pourpre, gens de la maison du roi : Cic. Tusc. 1, 102 || haut dignitaire : Liv. 30, 42, 6 || courtisan : Curt. 3, 2, 10 || [plaist ] premier ministre : Cic. Cat. 4, 12.
purpurātus ī, m
- purpura, one clad in purple, an officer of a royal court, king's attendant, courtier: minitare purpuratis tuis: ex purpuratis regis esse, L.