purpuro
purpŭro, āvi, ātum, 1, v. a. and n. [purpura].
- Act., to purple, i.e. to make purple-colored, to dye with purple: undas, i. e. to darken (cf. purpureus), Furius ap. Gell. 18, 11, 3: purpurati nimium ocelli, Mart. Cap. 9, § 918.—
- B Transf., to beautify, adorn, Ap. Met. 6, 24, 8 Oud.—
- II Neutr., to be purple or purple-colored: purpurantes violae, Arn. 5, 160; Prud. Cath. 6, 82: purpurantem pingit annum floribus, Auct. Pervig. Ven. 12; Ap. Met. 10, 22, 6.—*
- B Transf., to be painted or adorned, to shine: quae frondens purpurat auro, Col. poët. 10, 101 dub. (al. quae frondent purpurā et auro).
purpuro, āvī, ātum, āre (purpura), I) tr., purpurfarbig machen, 1) eig.: virides undas, dunkelbraun schillern lassen, Fur. b. Gell. 18, 11, 4: purpurati nimium ocelli, Mart. Cap. 9. § 918: terra purpurata est, wurde purpurrot gefärbt (vom Blute der Märtyrer), Augustin. serm. 300, 2. – 2) übtr., freundlich schmücken, omnia rosis, Apul. met. 6, 24. – II) intr., purpurfarbig-, purpurrot glänzen, tum quae pallet humi, quae frondens purpurat auro ponatur viola, Colum. poët. 10, 101. – Öfter Partic. purpurāns = purpurfarbig, purpurrot, maculae, Vopisc.: violae, Arnob.: stolae, Prud.: corporis cruor, Prud.: p. annus floribus, Auct. pervig. Ven.: agnus de caede purpurans, blutigrotes, Prud.
See: purpurare
purpŭrō, āre (purpura), ¶ 1 tr., rendre pourpre, rendre sombre : Furius d. Gell. 18, 11, 3 || embellir, orner : Apul. M. 6, 24 ¶ 2 intr., être pourpré, être resplendissant : *Col. Rust. 10, 101.