quadruplare
~o, G.(quadrubler
oportet tempus triplicare vel duplicare vel ~are vel plus
pro secunda vice eandem summam, ad quam tenebitur in prima vice, duplare; pro tercia triplare astringatur; quod si quarta vice eum contigerit in similibus culpabilem inveniri, dictam summam quadriplare compellatur
pausatio composita vel duplex dicitur, quando simplex duplatur vel triplatur vel ~atur
duplex pausacio est, quando simplex, sive fuerit longa vel brevis, duplatur vel triplatur vel ~atur
procuratores ‥ ad ‥ respondendum, ‥ repliandum, duplandum, triplandum et, si necesse fuerit, ~andum
Quadruplatus numerus, leg. 10. Dig. de Gradibus § 17. (38, 10.) Papias :
Hac notione quidam exponunt illud PlautiQuadruplabitur , omne quodcumque restitui oportet.
Neque Quadruplari me volo, hoc est nolo ad quadruplum solvendum adigi, si vera eorum opinio. Alii quippe, ac forte melius, exponunt, Nolo
meredundans existimantes.
Quadruplatores, inquit Asconius in Divinat. Verrin. pag. 26 :
Delatores erant criminum publicorum : in qua re quartam de proscriptorum bonis, quos detulerant, assequebantur.Sic dicti vel a
quartahac, quam accipiebant, parte, vel a
quadruplo, quod delati fere solvere cogebantur. Vide Vossium in Etymologico et Thesaurum Fabri. Johanni de Janua
Quadruplator, Quartarius sector, delator, accusator, sycophanta, cui quarta pars ex bonis damnati. Item Portitor quartarius, quartam partem recipiens portorii,ex Sidonio lib. 5. Epist. 7.