quadruus
quā̆drŭus, a, um, adj. [quattuor],
- fourcornered or fourfold (post-class.): errabam riguis per quadrua compita in hortis, i. e. laid out in squares, Aus. Idyll. 14, 5: vis, fourfold, Prud. Psych. 842.
quadruus, a, um (quattuor), I) viereckig, compita, im Quadrat, Auson. edyll. 14, 5. p. 243 Schenkl. – II) vierfach, vis, Prud. psych. 843: iugalitas, Iulian. bei Augustin. c. sec. resp. Iul. 1, 36.
quădrŭus, a, um, ¶ 1 carré : Aus. Idyll. 14, 5 ¶ 2 [fig.] quadruple : Prud. Psych. 842.