quadruplo
quā̆drŭplo, no perf., ātum, 1, v. a. [quadruplus],
- to multiply by four, make fourfold, quadruple (post-class.), Dig. 4, 2, 14, §§ 1, 7: numerus quadruplatus, ib. 38, 10, 10, § 17; 47, 2, 50 pr.; Ambros. Apol. Dav. 5, 22.
quadruplo, āvī, ātum, āre (quadruplus), vervierfachen, Ulp. dig. 4, 2, 14. § 1 u.a. Ambros. apol. David 5. § 22.
quădrŭplō, ātum, āre, tr., quadrupler : Ulp. Dig. 4, 2, 14.
- 1. (Plaut.) als quadruplator (zie quadruplator
- 1. ) optreden;
- 2. verviervoudigen.
Quilibet clericorum, qui ad missam responsorium vel Alleluia in organo, triplo seu Quadruplo decantabit, sex denarios habebit.Vide supra Organare.