quamde

quamdĕ, v. quam init.

quamde, verlängerte Form von quam, als, Enn. ann. 97. Liv. Andr. Cn. Naev. bei Fest. 352 (b), 9. Lucr. 1, 640. – ➳ Nbf. quande, Enn. ann. 136*.

quāmdĕ, arch., c. quam : Enn. Ann. 97 ; 136 ; Lucr. 1, 640 ; cf. Fest. 352, 9.